نصفه شبه
مدارک رو ریختم بیرون و دارم دنبالش می‌گردم
اولش به قصد دیگری سراغ مدارک رفتم
اما حالا که شب از عمقش عبور کرده
من
تنها
دردناک‌تر از همیشه
مدارک رو بالا و پایین می‌کنم تا خودم رو پیدا کنم
خودم رو گم کردم
امشب فهمیدم هیچی از علی رکاب نمی‌دونم
من کی هستم؟!
همان سؤال کلیشه‌ای
ولی این‌جا دقیق‌ترین کاربرد را دارد
چون این علی رکاب نیست
پس کیست؟!
خوابم میاد
اما می‌ترسم بخوابم.
چون ممکن بخوابم و پاشم و هنوز هم، همه چیز همین‌طوری باشه
آن وقت مطمئن می‌شم خواب نمی‌بینم
نه، خواب نمی‌بینم
پس اگر این‌طوره
شاید بخوابم و دیگه به این‌جا برنگردم
این هم می‌تونه یک راهکار جالب باشه
شاید باید همه چیز رو به عقب برگردونم
ولی عقبی وجود نداره
حالا که یک قدم اومدی جلو
حتی اگر دقیقا و با تمام جزئیات معکوس حرکات رو انجام بدی و در وضعیت همان قدم قبلی هم قرار بگیری، باز هم به عقب برنگشتی. حتی اگر زمان هم با تو تمام این حرکات معکوس رو انجام بده.
بهترین گزینه‌ای که الان به ذهنم می‌رسه این که بخوابم
به این امید که دیگه بیدار نشم
خب حداقل می‌تونم شانسم رو امتحان کنم. اگر هم بیدار شدم. اگر هم همین‌جا بیدار بشم باز هم چیزی از دست نداده‌ام و شانسم را امتحان کرده‌ام. پس فعلا می‌خوابم.
باید در کیف مدارک رو ببندم که عباس‌آقا نتونه بیاد همه چیز رو نابود کنه. هرچند این‌ها سند اصالت عباس‌آقا نیستند ولی خُب شاید بشه از توشون چیزایی فهمید. من که چیزی نفهمیدم. مخصوصاً امشب که شبِ نفهمیدن بود. می‌خوابم. شاید بیدار نشدم و همه چیز به خیر و خوشی تمام شد.
#یادداشتهای_روزانه_یک_کتابفروش
یک #کتابفروش۲۴ساعته
۲ بهمن ۱۳۹۹
