تعریف آقای اخوت را زیاد شنیده بودم. در حد سلام و احوالپرسی هم چند باری ایشان را دیده بودم. اخیراً در یک مسئله فرهنگی دچار گرهای شده بودیم که برادر عزیزم، سعید مکرمی، برای روشن شدن ابعاد موضوع، جلسهای با آقای اخوت گذاشتند و بنده هم افتخار حضور در آن جلسه را یافتم. اول خوشبین نبودم که این جلسه به روشن شدن راه کمکی کند. چرا که صورت ظاهری دینداری در عصر حاضر خیلی کاربردی نیست و مواجهه با آدمهای به اصطلاح دیندار کمتر برایم راهگشا بوده است. اما در این جلسهٔ پر برکت دریافتم که آقای اخوت از آن انسانهای آزادهای است که از سر آزادگی به دین روی آوردهاند. بعد از آن جلسه دیگر عذر و بهانهها برای حضور در جلسات مدرسه قرآن را کنار گذاشتم و چهارشنبهها با زن و بچه در جلسات آقای اخوت در مدرسه حاضر شدم. جلسات پرباری که برای من در همین چند جلسه، برکت زیادی داشت. امروز آقای مکرمی برایم متنی فرستاد، حاوی ۲۱ بند که آقای اخوت تدوین کرده بودند و من عنوان مانیفست انتظار را برای آن برگزیدم و بندهای نه تا دوازده را اینجا به همه شما عزیزان متذکر میشوم:
۹. همیشه باید با نشاط بود و هرگز نباید بیکار بود.
۱۰. در هر کاری باید [با] امام رابطه داشت. درد دل، الهام، خواستن از او علم را و از او خواستن برای رساندن اصوات الهی به گوش، با توسلات ساده
۱۱. هر جا هستید خود را نماینده امام بدانید، دستور بخواهید، گزارش دهید و باید و نباید بشنوید و امتثال امر کنید.
۱۲. دست از افکار قالب گرفته برداشته و متأثر از القائات امام، منعطف و بهروز باید بود.
#یادداشتهای_روزانه_یک_کتابفروش
یک #کتابفروش۲۴ساعته
۲۵ تیر ۱۳۹۹
