من هنوز هم یک بچهام و سالهاست در برابر بزرگ شدن مقاومت میکنم. هنوز هم همان پسربچه هیچسالهای هستم که وقتی بیرون میرفتم، دور از چشم مادرم، دور از چشم همه عالم، کفشهایم را در دست میگرفتم و میدویدم، میدویدم، و باز هم میدویدم. وقتی آن آب زلال که هیچ وقت نفهمیدم از کجا میآید و به کجا میرود را در جوی آب رها میکردند، کفشها در دست، پاچههایم را بالا میزدم و خلاف جهت جریان آب قدم میزدم و از برخورد خنکای موجهای خروشانِ آب با ساق پاهایم لذت میبردم. در تمام مدت تحصیلم در مدرسه، تک و تنها، پشت میز تحریری چوبی، خلبان هواپیمای خیالم بودم و با مداد و پاککن و تراش هواپیمایی را به سرزمینهای دور هدایت میکردم. هواپیمایم یک هواپیمای جنگی بود. هست. سربازی کوچک، در سپاهی به وسعت خیال و مرزهایی تا لبهٔ هویت خویش که فقط و فقط با بزرگشدن خویش میجنگید. من هنوز یک پسربچه هستم. هنوز در برابر بزرگ شدن مقاومت میکنم. شاید روزی مقاومت من بشکند، شکست بخورم و تمام سرزمینم توسط بیگانه فتح و غارت شود. امیدوارم آن روز مرده باشم.
#یادداشتهای_روزانه_یک_کتابفروش
یک #کتابفروش۲۴ساعته
۱۹ مهر ۱۳۹۹
