کسانی که مرا میشناسند خوب میدانند که اهل رفیقبازی به معنای مصطلح آن نیستم. دوست و رفیق زیاد دارم، خیلی خیلی زیاد. اما اهل رفیقبازی نیستم. یعنی با رفیقم برم بیرون، گشت و گذار، بریم با هم غذا بخوریم، تفریح و کار و زندگی مشترک داشته باشیم. خلاصه سعی کنیم هرچه بیشتر و متنوعتر باهم زمان بگذرانیم. اصلا همین اهل رفیق بازی نبودنم باعث داشتن دوستان و رفقای بیشمار شده است. دوستانی که هرکدام از بعدی و سطوحی در زندگیام حضور دارند ولی هیچکدام به حصار مرکزی و قلعه مستحکم و مخفیام راه نیافتهاند. چون در و پیکری ندارد که مرز و عبوری داشته باشد. اما بعضی از آدمها به شدت مرا ترغیب میکنند تا در و پیکری برای این وسعت بی حد و مرز بسازم تا بتوانم این اشخاص را به اینور مرز دعوت کنم و اشتراکاتمان از دایره اشتراکات محدودِ بیرون از این مرز، هم پوشانی هرچه بیشتری داشته باشد. چرا که در صورت مشخص کردن و تبدیل این محدوده از یک دشت بیکران به قلعهای با دیوارهای مشخص ومستحکم، تمام علایق و آرمانها و اهدافم درون آن متمرکز خواهد شد. یکی از آن افراد ایشان است. کسی که خوب میداند چه میگویم.
#یادداشتهای_روزانه_یک_کتابفروش
یک #کتابفروش۲۴ساعته
۵ دی ۱۳۹۹
