امروز از طریق یکی از هشتگهایی که برای اولین بار حدود پنج سال پیش زیر اولین پستهایم پیرامون کتاب و کتابفروشی گذاشتم با تولد یک صفحه مواجه شدم، صفحهای با عنوان همان هشتگ: #دنیای_یک_کتابفروش
ظاهراً صفحه تازه راهاندازی شده و زیر تنها پست آن که زمان کوتاهی از انتشارش میگذشت نوشته شده بود:
من سه سال و نيم هست که تو یه کتابفروشی کار میکنم،
میتونم بگم کاملا از روی علاقه این شغل رو انتخاب کردم و امیدوارم یه روزِ نزدیک، کتابفروشی خودمو داشته باشم.
متاسفانه سرانه مطالعه تو کشور ما خیلی پایینه، و ریشهیابی و علتش هم در حوزهی تخصصی من نیست، اما وقتی کتاب بخونیم، نگاهمون به خیلی چیزا تغییر میکنه، شناختِ خودمون آسونتر و زندگی دلچسبتر میشه، بنابراین دوست دارم آدمها رو علاقمند به کتاب خوندن کنم.
بنظرم اولین قدم اینه که بفهمین ژانر مورد علاقتون چی هست، اگر بتونید ژانر مورد علاقتونو پیدا کنید حتما از کتاب خوندن لذت میبرید.
کتابایی که خوندم و خیلی دوست داشتم براتون میذارم شاید یکی از کتابهای محبوب من، کتاب مورد علاقه شما بشه و بهتون کمک کنه تا ژانر مورد علاقتونو پیدا کنید.
اطلاعات دیگری در صفحه نیست جز شعار صفحه:
کتابهارو زندگی کن
که شعار زیباییست. هرچند باید بیشتر بهش فکر کنم. از عکس پروفایل هم میتوان فهمید که با یک خانم کتابفروش طرف هستیم. از پیدا کردن این صفحه خیلی خوشحالم. از این که توانستم این متن را ببینم و بخوانم. از این که کسانی هستند که حالا با اهداف و آرمانی کم و بیش متفاوت دغدغه کتاب و کتابخوانی دارند. رؤیاهای زیادی دارم. یکی از آنها تحقق به جامعهای متفاوت است. جامعهای که #کتابفروشان_بدون_مرز مثل مافیا همه جای آن نفوذ کردهاند و کتابفروشیای به وسعت جهان افتتاح کردهاند. کتابفروشانی که میدانند برای چه کتاب میفروشند و چه کتابی را باید به چه کسی برسانند.
#خاطرات_روزانه_یک_کتابفروش
۰۸ فروردین ۱۳۹۹
عکس مربوط به همان سالهاست. و عکاسی از اولین کتابهایی که در اینستاگرام معرفی کردم.
