از وقتی این صندلیها را پشت میز پیشنهادِ رمان گذاشتهایم، آنجا را تبدیل به مکانی دنج در میان کتابها کرده است.
آدمها گاهی تنها، گاهی چند نفره و اغلب دونفره میآیند و برای مدت زمانی طولانی آنجا مینشینند.
از زاویه دید ما آنها در میان کتابها غرق شدهاند.
گویا اقیانوسی مواج از کتابها آن ها را در آغوش گرفته است.
احتمالا خودشان هم همین حس را داشته باشند.
آنجا که مینشینی از همه طرف توسط کتابها احاطه میشوی
گاهی وقتی دو نفر برای مدتی طولانی باهم آنجا صحبت میکنند و یا وقتی یک نفر عمیقاً آنجا در اندیشه فرو میرود، ما با خودمان خیالاتی میکنیم:
شاید آنها از کتابها بیرون آمدهاند.
آمدهاند در حیاط خلوت دنیای ما لحظاتی را سپری کرده و به دنیای کتابها بازگردند.
شاید هم آنها ما را خیال میکنند.
شاید آنها به دنیای ما که درون کتابی جریان دارد سرکی کشیده و به دنیای خود باز میگردند.
در هر صورت این صندلیها و آدمهایی که رویشان مینشینند خیالانگیز و رؤیایی هستند. همچون کتابهایی که آنها را احاطه کردهاند.
همچون فضای جادویی یک کتابفروشی.
#یادداشتهای_روزانه_یک_کتابفروش
یک #کتابفروش۲۴ساعته
۱۸ خرداد ۱۴۰۰
