نشسته بودند داخل کافه.
آخرین میز، چسبیده به دیوار نمازخانه.
دو دوست که ظاهراً یک روز خوب را کنار هم با نشستن پشت این میز کامل می‌کردند.
سرگرم کار خودشان بودند و چیزهایی در دفتر می‌نوشتند.
ظاهر کار یک جلسه صمیمی دوستانه پیرامون یک کسب و کار یا یک پروژه بود.
از همان قرارهای مرسوم کافه ما.
اما حقیقت چیز دیگری بود و ما وقتی متوجه این موضوع شدیم که موقع رفتن، یک تکه کاغذ از دفتر جدا کردند و ضمن خداحافظی به ما دادند و گفتند:
این هم هدیه ما به فروشگاه کتابِ‌اسم.
تصویر یک دختر خانم زیبا با پیراهنی زردرنگ و گل‌گلی
که یک تُنگ ماهی قرمز روی سرش قرار داده و چشم‌هایش را در کمال آرامش روی هم گذاشته بود.
گویا در تمرکزی عجیب به سرزمین گسترده و بدون مرز خیال سفر کرده بود.
دختری که به نظر ما باید یک اسم هم داشته باشد
راستی فراموش کردیم اسم این دختر خانم را از خالقش بپرسیم
در هر صورت نقاشی را با همان پارگی بالای آن که نشان دهنده جدا شدنش از دفتری هیجان انگیز است داخل قاب گذاشتیم و در قفسه اتاق خیال قرار دادیم.
اتاقی که به نظر ما قراری برای این دختر بی‌قرار بود
راستی به نظر شما اسم این دختر چیه؟!
