مدتی است که به شخصه شاهد جوشش جریانهایی در میان جوانان با عنوانهایی مشتق شده از عدالتخواهی و عدالتجویی هستم. جریانهایی که خود را مقابل جمهوری اسلامی ایران، جمهوری، جمهوری اسلامی و حتی گاهی اسلام میدانند. این قشر عموماً جوانانی مذهبی و دغدغهدار هستند که دوغها را ریختند تو قرمهسبزیها. فیالمثل اخیراً در گفتگو با یکی از آنها متوجه شدم، معتقد است که اسلام کمال حق و مسیر صحیح پیمایش بشر است ولی در میان جامعه امروز خیلی دور از واقع و غیرعملی است و برای اصلاح میتوان از مدلهای انسانیترِ دور از وحی استفاده کرد که عملیتر و کاربردیتر هستند. مدت زیادی است که از دیدن این تفکرها غمگینم. به خانمم میگم چه کار کنیم؟ و او که از همه جا بیخبر است میگوید چی رو؟! و من در جواب میگویم همه چیز رو.
حالا آقای میرباقری در این سخنرانی به نکته خوبی اشاره کرد. بیایید آسیبشناسی کنیم.
وقتی ما به کل این بیعدالتیها و استکبار را منکر و یا بپوشانیم. وقتی علما و پرچمداران اسلام، پرچم عدالت خواهی را واگذارند و صرفاً به پند و نصیحت و اندرز اکتفا کنند. وقتی انقلاب اسلامی و هدف انقلابیون تبیین و مشخص نشود. وقتی رهبری را با عقاید و تفسیرها و قرائتهای شخصی خود محاصره کنیم. وقتی قشر روشنفکر دینی، به علت ابتذالی که خواست ظالمان و مستبدان داخلی و خارجی است، خود را از تمام عرصهها کنار بکشند. وقتی کورکورانه و صرفا به عنوان یک طرفدار از انقلاب اسلامی دفاع کنیم. وقتی احزاب منحطِ چپ و راست را در دوقطبیسازیها منصوب و مخالف انقلاب جلوهگر کنیم. وقتی نباشیم، کار به اینجا میرسد و اگر به خانهنشینیها و جانبداریهای متعصبانه خود ادامه دهیم اوضاع به مراتب از این هم بدتر خواهد شد. بدتر به معنای فاصله بیشتر با انقلاب اصیلی که در سال ۵۷ محصولی داشت به نام جمهوری اسلامی ایران.
بیایید آسیبشناسی کنیم.
#یادداشتهای_روزانه_یک_کتابفروش
یک #کتابفروش۲۴ساعته
۱۴ شهریور ۱۳۹۹