کار هیچ وقت مرا خسته نکرده و بعید میدانم در ادامه هم بتواند. حال ممکن است کاری از توانم خارج باشد ولی هیچگاه از کار کردن خسته نشدهام. اما تناقضات مرا خسته میکنند. چه در خودم، چه در کار و چه در اطرافیانم. گاهی اوقات آنقدر درگیر این تناقضات میشوم که دوست دارم سه روز، چهار روز، یک هفته فقط بخوابم یا نهایت با موبایل بازی کنم. این جمعه تصمیم گرفتم هیچ کتابی مطالعه نکنم، برنامه کوهنوردی هم نچینم، اصلا در دفتر برنامهریزی روزانهام هیچی ننوشتم و اینطوری توانستم یک روز متفاوت داشته باشم. هرچند که کارهای عقب افتاده خانه و خانواده اجازه نداد بخوابم و بازی کنم ولی روز متفاوتی را برای خود به وجود آوردم. اساساً با حضور عباسآقا خواب و بازی خط خواهد خورد و صرفاً باید بنشینی و از راه رفتن و رفتارهای این کوچولوی مرموز لذت ببری. دیروز هم هرجا رفتم، حتی وقتی برای خریدهایی که بعضاً دو ماه عقب افتاده بود به شهریار رفتم هم عباسآقا را با خودم بردم. با تمام این حرفها از هر فرصتی هم برای بازی کردن با موبایل استفاده کردم. حتی برای اولین بار در چند ماه اخیر، ظهر را هم دقایقی خوابیدم. خلاصه که این جمعه یکی از باطلترین روزهای چند وقت اخیر بود. از همانها که راسل در مقاله خود با عنوان #در_ستایش_بطالت وصفش را میآورد.
امیدوارم شما هم یک جمعه متفاوت را پشت سر گذاشته و یک هفته طوفانی پیش رو داشته باشید.
پینوشت:
دارم روی خودم کار میکنم که اولا تناقضات کارهایی که مسئول مستقیم آن هستم را برطرف کنم و دوما به غیر از تناقضات درونی خودم، هیچ تناقضی توجهم را به خود جلب نکند.
#هنر_ظریف_بی_خیالی
#یادداشتهای_روزانه_یک_کتابفروش
یک #کتابفروش۲۴ساعته
۱۵ شهریور ۱۳۹۹
#روز_بازگشایی_مدارس