ویرگول
ورودثبت نام
a.rockab
a.rockabعلی رکاب هستم، یک کتابفروش
a.rockab
a.rockab
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

تذکره اندوهگینان

نمی‌دونم کجا هستم

همچنین نمی‌دونم روی چه کیفیت و ماهیتی ایستاده‌ام

ولی مطمئنم دارم فرو می‌رم

داد و فریاد هم می‌کنم

اما انگار کسی صدام رو نمی‌شنوه

این فرو رفتنم با اون فرو رفتن در عمق تاریکی متفاوته

اون فرو رفتن همهٔ خواسته من بود

برای همین فیلم «آبی بیکران» حسابی گرفته بودتم

اون می‌خواست در عمق اقیانوس غرق بشه و در عمق تاریکی‌های روی هم انباشته شده پری دریایی رو ببینه

من می‌خواستم در تاریکی فرو برم چون معتقدم در تاریکی مطلق چیزی هست که برای من حکم پری دریاییِ اون رو داره

اما این فرو رفتن متفاوته

محمدعلی امروز می‌گفت بیا ببرمت یه جایی حالت خوب بشه

من که می‌دونستم جایی نیست که چنین خاصیتی داشته باشه، گفتم نمی‌خواد

بیا بریم این پایین یک کافه هست قهوه‌هاش خوبه

گفت قهوه چیه؟! قهوه مال دختراست، بیا بریم قلیون بکشیم

بعد گفت بیا بریم یه جا مافیا بازی کنیم

گفتم مرد حسابی من نیاز به یک شوک یا هیجانی در حد از دست دادن عزیزترین‌ها دارم

تو می‌گی بریم مافیا بازی کنیم

ناراحت شده بود. مغز حرفم را نفهمیده بود. گفتم خدا نکنه عزیزی از دست بدیم چه برسه به عزیزترین‌ها رو. می‌خواستم ابعاد دستت بیاد.

واقعا به یک ماجرای تکان‌دهنده نیاز دارم

به اتفاقی که همه چیز رو زیر و رو کنه

شوکی که یا تیر خلاصم در این باتلاق پر از رنج بشه

یا تلنگری که در راند آخر من رو به بازی برگردونه و بتونه از این منجلاب بیرون بکشه

راستی چقدر آدم‌ها کسی رو ندارند

چقدر آدم‌ها تنهان

و ذکر این تذکره خود نوعی به ابتذال کشاندنش است.

شاید باید برم کوه

تنها و مغرور

مثل قدیم‌ها


#یادداشتهای_روزانه_یک_کتابفروش

یک #کتابفروش۲۴ساعته

۱۳ بهمن ۱۳۹۹


۶
۰
a.rockab
a.rockab
علی رکاب هستم، یک کتابفروش
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید