پریشب در ذهنم انباشتی یافته و احساس سنگینی عجیبی داشتم. گویا چیز جدیدی کشف کرده بودم و سؤال‌های زیادی پیرامون مسئله جدید برایم به وجود آمده بود.
لازم بود با کسی درباره‌اش صحبت کنم.
صحبت کردن برایم نوعی نوشتن است، هرچند نوشتن نیست. شاید درست‌تر این باشد که بگویم نوعی تجسم است.
به کسانی که احتمال می‌دادم بتوانند شنونده خوب و هدایت‌گری در این زمینه باشند پیام دادم و نیازم را طرح کردم و از آن‌جایی که مردم علاف من نیستند و هرکس کار و بار و مسائل خود را دارد، نپذیرفتن تا به یکی از دوستان رسیدم که بدون توضیحی، سریع پذیرفت.
اول خوشحال شدم، اما بعد تردید کردم که چقدر من را می‌شناسد که بدون پرسشی از موضوعِ صحبت، بدون چون و چرا، پذیرفت! گویی نگفته، دانسته موضوع چیست.
برای صبح قراری تنظیم کردیم و از آن‌جا که ماه مبارک است قرار شد در خیابان و هنگام پیاده‌روی صحبت کنیم.
با این که شب را درست نخوابیده بودم، به موقع خود را سر قرار رساندم.
منتظر ماندم.
نیامد.
نیامد که نیامد که نیامد.
اصلا شاید از ابتدا هم در عالم خواب و توهم قرار گذاشته بودم و آمدنی در کار نبود.
نمی‌دانستم چکار کنم.
کمی در کوچه و پس‌کوچه‌ها چرخیدم تا به نیمکتی جلوی همان گل‌های جادویی داخل دانشگاه رسیدم. گل‌هایی که عطری عجیب و مست کننده دارند.
نشستم.
هنگ کرده بودم.
مدتی گذشت، بی آن‌که بدانم چرا این‌جا نشسته‌ام یا اصلاً تمرکزی داشته باشم.
تا اینکه یکباره به خودم آمدم و متوجه شدم که:
من دیگر منتظر نیستم.
نوع جدیدی از رهایی را تجربه می‌کردم.
بلند شدم و راه افتادم.
آهسته و نرم قدم بر می‌داشتم.
در پیاده‌رو شمالی خیابان انقلاب و به دور از سایه‌ای، زیر آفتاب داغ ظهر، به سمت کتابفروشی پیش می‌رفتم.
در نهایت نااُمیدی از حضوری مبهم و وهم‌آلود به رهایی و امیدی متفاوت دست یافته بودم.
آره
من دیگه مثل سابق امیدوار نبودم.
دیگه منتظر نبودم.
و اما عکس:
حین قدم زدن یک تیم مستندساز در حال فیلمبرداری بودند. من که کاملاً در حال و هوای خودم بودم، وقتی از کنارشان عبور کردم متوجه شدم یکی از اعضا دارد از عابرین فیلم می‌گیرد. برای لحظه‌ای با اخمی که از علت این فیلمبرداری در چهره‌ام نقش بسته بود، با دوربین چشم در چشم شدم.
بعد که به کتابفروشی رسیدم، موبایلم را چک کردم متوجه شدم آن فرد از دنبال کنندگان و به نوعی دوستان بنده بوده و آن‌جا مشغول عکس گرفتن از خود من بوده??
عکسی که ماندگار شد.
#یادداشتهای_روزانه_یک_کتابفروش
یک #کتابفروش۲۴ساعته
۰۷ اردیبهشت ۱۴۰۰
