یک زمانی من خیلی فیلم میدیدم. خیلی یعنی خیلی. مانیتور کامپیوتر را گذاشته بودم بالای تخت و وقتی ساعت دو و نیم، سه از سرکار میرسیدم خانه، دو و سه نصف شب منظورم است، دراز میکشیدم و تقریباً تا صبح، تا نزدیک اذان صبح فیلم میدیدم. میخوابیدم و دوباره بیدار میشدم و فیلم میدیدم. بازم فیلم میدم یک فیلم را چندین دفعه میدیدم. یک فیلم یک ساعته را در دو ساعت میدیدم. فیلم سه ساعته را در چهار ساعت. نمیدانم چی شد که از دیدن فیلم فاصله گرفتم. شاید کتابها با من اینکار را کرد. پشیمان نیستم اگر به جای فیلمها، کتاب خوانده باشم. ولی دوست دارم دوباره فیلم هم ببینم. فیلمهایی که بتواند خیالم را به پرواز در بیاورد، نه این که آن را به اسارت بکشد.
#یادداشتهای_روزانه_یک_کتابفروش
یک #کتابفروش۲۴ساعته
۱۵ مهر ۱۳۹۹