آدم‌ها

ما هیچ وقت همدیگر رو نفهمیدیم

هیچ وقت

یک روز شاید چیزهایی بفهمیم

البته اگر به عوالم دیگر معتقد باشیم

گه‌گاه توجه و تمرکزمان به هم جلب می‌شود

گاهی هم این توجه شدت می‌یابد

مثلاً عشق می‌شود

رفتارهایمان در ذهن هم حک می‌شود

شاید شناختی از همدیگر نصیبمان شود و متوجه تغییراتی در هم باشیم

ممکن به هم اعتماد کنیم

دل بشکنیم

همدیگر را با بت‌ها و تابوهایمان مقایسه کنیم

توضیحات مسخره به هم بدیم

ولی احتمالا کوچک‌ترین اهمیتی برای هم نداشته باشیم

کاری هم برای هم نمی‌تونیم انجام بدیم

هرچند دنبال منفعت باشیم

نا امید می‌شیم

از همدیگر

از خودمون

از دنیا

بین کسی که باید باشیم

و کسی که از ما می‌خواهند که باشیم

انتخاب می‌کنیم

کنار هم قرار می‌گیریم

تهمت می‌زنیم

توهین می‌کنیم

شک می‌کنیم

مسخره می‌کنیم

خوابم میاد

بیشتر از همیشه

شاید دارم هذیان می‌گم

خیلی سخته

زندگی با کسانی که براشون غریبه‌ترینی

همه حرفهایش را می‌خونم و بهش متلک می‌اندازم که:

ان مع العسر یسرا

می‌خنده

و همین‌طور که سرش رو پایین انداخته و با لبخند تکون می‌ده

می‌ره به سمت انبوه جمعیتی که منتظرن تا قطار برسه و سوار بشن

وقتی در قطار باز میشه، برمی‌گرده و به من نگاه می‌کنه و می‌گه:

می‌بینمت

#یادداشتهای_روزانه_یک_کتابفروش

یک #کتابفروش۲۴ساعته

۳۰ بهمن ۱۳۹۹

عکس از آوین عزّتی