«اگر علم در ستارهٔ ثریا باشد، مردانی از سرزمین پارس به آن دست مییابند.»
این جملهٔ هزار و چهارصد ساله، حالا با قلم «نور» به امضا رسیده و «قاصد»، آن را به گوش همهٔ جهانیان رسانده است...

شک ندارم این «نور» در آیندهای نه چندان دور، درخشانتر هم خواهد شد و چشم همهٔ بیچشم و رویان جهان را کور خواهد کرد؛ اما...
اما دلم میخواهد زودتر از سرعت پیشرفت «نور» در فضای آسمان، جوانان این مرز و بوم موشکی بسازند برای فضای سیاست ایران!
موشکی که تا قلب ساختارهای تیره و تار آسمان سیاست نفوذ کند و ماهوارهٔ «امید» را در مدار «اعتماد» قرار دهد؛ آنوقت با قدرت «جاذبهٔ الهی»، از شر نیروی «گریز از خدمت» بعضیها خلاص شویم و با تزریق جنبوجوش جوانی، خط حرکت جدیدی را دورتادور این فضا ترسیم کنیم...