عشقی که میتوانیم نسبت به آدمها داشته باشیم، بسیار ارزشمند است.
آن دوران که در عشق به سر میبریم یکی از بهترین دورههای ماست؛ حتی با تمام غم و غصههایی که در هر عشقی وجود دارد.
و اما حرف من!
تقریباً همه قبول داریم که روزی این عشقها به پایان میرسد. حالا یا به فراق ختم میشوند یا به عادت.
باید این واقعیت را بپذیریم و دیگر غرق در حرص خوردن های پسااتمام نشویم.
حالا شاید انتخاب اشتباهی بوده.
اما یک سوال. فکر میکنی تصمیمت غلط بوده؟ با کدام عقلت؟ عقل الان یا آنموقع؟
با خودت فکر کن و به خودت جواب بده.
ما با عقل الان شاید هیچکدام از کارهای گذشته را نکنیم. همانطور که با عقل پنج سال بعد، ممکن است تصمیمهای الانمان را نگیریم.