ویرگول
ورودثبت نام
علیرضا تقی‌نژاد
علیرضا تقی‌نژادکارشناس مدیریت تولید محتوا | علاقه‌مند به دنیای مارکتینگ
علیرضا تقی‌نژاد
علیرضا تقی‌نژاد
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

از نوشتن، به نوشتن...


از زمانی که نوجوانی بیش نبودم، خیال پردازی های بسیاری را زندگی می کردم. اما تا همین چند وقت پیش خیال دست به قلم شدن به سمتم سرازیر نشده بود. من حتی در کودکی فردی بودم که هرگاه در مدرسه تکلیف انشا داده می شد، بی حوصلگی و خستگی تمام وجودم را فرامی گرفت، و همیشه دنبال بهانه ی هرچند کوچکی بودم که از نوشتن آن انشا فرار کنم.

اما یک روز دیدم این خیال ها حجم مغزم را پر کرده، و من هنوز دلم می خواست خیال پردازی کنم. پس تصمیم گرفتم از نوشتن کمک بگیرم، برای خالی کردن این خیال پردازی ها و جا باز شدن برای دیگر خیال هایی که انتظار ساخته شدنشان را می کشیدم. همین شد که از یک روز، خیال های من به کاغذهای خالیِ یک گوشه افتاده ام راه پیدا کردند.

نوشتن این خیال ها، تا مدت ها صرفاً برایم یک سرگرمی بود. تا وقتی که یک روز به خودم در آینه چشم دوختم. به تغییری که به واسطه ی همین خیال های نشسته بر کاغذ در من رخ داده بود. تغییری که مرا به این دنیا نزدیکتر کرده بود.

باری، دیگر نخواستم نوشتن را رها کنم. و از آن پس بود که تمرین کردم. هرروز حتی اگر خسته بودم، و حتی اگر چیزی مناسبِ به اشتراک گذاشتن در شبکه های اجتماعی نداشتم، باز هم نوشتم.

چند دفتر داشتم. یک دفتر را برای خودم می نوشتم. یک دفتر برای نوشتن حرف هایی که قصد داشتم به اشتراک بگذارم. یک دفتر هم برای حرف های خالی به اصطلاح هذیان نویسی که در کلاس نویسندگی ام با شاهین کلانتری آموختم. چه بسا که از دل همین هذیان ها متن یا شعری بیرون می آمد، از تمام متن های درون دفتر مخصوص خودش بهتر.

و من حالا رها شده ام. نوشتن قوی ترم کرده، و مدتهاست با دردها بهتر مقابله می کنم. و من دوست دارم که بنویسم، و می نویسم، و خواهم نوشت.

نویسندگیتولید محتوانوشتن
۹
۰
علیرضا تقی‌نژاد
علیرضا تقی‌نژاد
کارشناس مدیریت تولید محتوا | علاقه‌مند به دنیای مارکتینگ
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید