
سلام
اخیرا یعنی از یک سال اخیر تصمیم گرفتم که آثار هنری را براساس سازنده ی آن ها دنبال کنم چگونه؟ یعنی بر اساس پیشنهاد کسانی که در این کار متخصص هستند و یا تجربه دارند.
کتاب ها و فیلم ها موسیقی ها و … را به ترتیب بخوانم. به چه ترتیبی؟ به ترتیب پختگی خالق اثر بر اساس کار ها و آثار و تجربیاتی که دشسته است
در اینجا به طور خاص درباره ی ادبیات و رمان صحبت می کنم. پس منظور من از خالق آثار همان نویسنده هاست.
راستی به تازگی دیالوگی در مدح نوشتن گوش داد که به نظرم جالب و مرتبط به این نوشته است "نوشتن سلطه ی کامل نفس است"
و به نظرم این دیالوگ هم در مورد من که نویسنده ای عامی هستم و هم در مورد نویسنده های بزرگ صادق است و میتوان رد روح آن ها را در آثارشان رد گیری نمود.
این پروژه و اینگونه لذت بردن از ادبیات را یک سالی هست که شروع کرده ام و امروز تمام شدن آثار دومین نویسنده را تجربه می کنم و تصمیم گرفتم بر اساس رهگیری روح نویسنده در آثارش به عنوان خواننده ای دون درک و دریافت خودم را از نویسنده بنویسم و هم تجربه ی این تجربه های احساسی متفاوت را با مکتوب کردن برای همیشه در تاریخ ثبت کنم
حال میرسیم به مقصود مورد نظر مقاله و نام دومین نویسنده و آن کسی نیست جز استاد درون انسان ها از تباری روس که بسیار به ملت خویش وابسته است همانطور که از زبان میتیا میگوید قهرمان پخته ترین رمان و داستان آن پس از گذراندن مصائب سخت یعنی برادران کارمازف می شنویم.
"داستایوفسکی".
حال با بیان این سفر معنوی به درون و اعماق آثار این بزرگ مرد به درک دریافت خودم از عقاید و شخصیت این بزرگمرد می پردازم.
با بیچارگان به میزانی این فرد به افراد مسکین و روابط بین آن ها اهمیت میدهد پی بردم و همچنین به عقیده ای که کم و بیش خود نیز به آن رسیده بودم برخوردم و آن فداکاری افراد مسکین برای فرد مسکین تر برای اثبات مسکین نبودن و بزگواری و بخشندگی خویش بود.
سپس با همزاد از ساختن یکی شخصیت پیچیده حیرت کردم و گفتار هایی از بیماری ای که ممکن است روان یک فرد را آزار دهد -در زمانی که روانشناسی مدرن هنوز به وجود نیامده است- در کنار قدرت قلم او و جذابیت بیان علاوم این بیماری از درون خود فرد بیمار.
سپس در دوست خوانواده یک شخصیت غریب ولی ئیچیده ی دیگر پیدا کردم . انگلی که میتواند با وقاحت و پر رویی به چیزی که میخواهد برسد.
سپس در شب های روشن از دقت و توجه آن به شخصیت هایی که چون با جامعه همخوانی ندارند دور ریخته شده اند قدردان شدم. از کسانی که درون گرا هستند و برای عشق زیادی خجالتی هستند و ممکن است از روی خود داری افراطی نتوانند کنترل را کامل به دست غریزه بسپارند.
در نازک دل که داستانی کوتاه است به همجنس گرایی دوران قرون وسطا و اینکه سرکوب این نیاز می تواند چه پیامد هایی داسته باشد اشاره کرده است و توجه این نویسنده را به مسائل جامعه نشان می دهد.
سپس بهترین رمان زندگی ام یعنی جنایات و مکافات را خواندم که در آن به فلسفه ای مشابه فلسفه ی ابر انسان هگل پرداخته است-با وجو تفاوت که خواننده ی حاذق میتواند درباره ی آن جست و جو کند- و آن را در داستانی به شدت جذاب نقد کرده است.
از حرف های کارآگاه اینطور بر می آید که ابر انسان ها هر کاری هم بکنند از طبیعت و سرشت انسان گونه ی خویش نمی توانند فرار کنند. کسی نمیتواند آن را انکار کند و نادیده گرفتن آن و دست به کاری زدن بر خلاف آن چگونه می تواند انسان را به ورطه ی نابودی بکشد. و دو رویکرد متفاوت را درباره دو جنایتکار مختلف نشان می دهد که نشان می دهد انسان ها با توجه تفاوت هایشان با مسائل به شیوه های مختلف بر خورد میکنند. سپس به مبارزه با عقاید خرافات گونه ی مردم و قضاوت آن ها از آدم ها می پردازد که چگونه می تواند اشتباه باشد. به طوری که قدیس این داستان آدمی طرد شده از جامعه بود که شغل آن به ضرورت فاحشه گری بود.
پس از آن با خلقیات افراد قمار باز به طور دقیق و نوع طمع آن ها آشنا شدمبه راستی و چه کسی بهتر از یک قمار باز میتواند این حالات را توصیف کند؟
سپس دوباره شخصیت دور ریخته شده از اجتماع را شناختم که مردی زیرزمینی بود و
در آخر با خانواده کارمازوف ها زندگی کردم و این رمان بیشتر به نظر من تکه ای ازندگی بود که با توجه به قطور بودنش غیر قابل حدس بود و در کل داستان حول چند روز می چرخد و خیلی راحت میتوان با تک تک افراد زندگی کرد و آن ها را درک کرد از فردی سالک گرفته تا فردی عیاش ولی شریف. و نکته ی مهم همین است که بتوانیم بقیه را با توجه به تفاوت شخصیت هایشان درک کنیم و این بزرگترین درس این کتاب و کلا بزرگترین درسی بود که میتوان از داستایوفسکی این نویسنده ی شهیر یاد گرفت.
در پایان ممکن است نظراتم درباره ی کتاب های از نظر شما اشتباه باشد ولی من فقط درک و برداشت شخصی خودم را پس از خواندن این آثار گفتم و کسی چه میداند شاید واقعا هدف و آرمان داستایوفسکی از نوشتن این آثار حل مشکل درک نکردن یکدیگر است.یکی از مشکلاتی که به طور عام از اول تاریخ برای بشر وجود داشته است و دلیل تخاصم و نفرت بشریت نسبت به یکدیگر است و به نظرم برای برقراری صلح بین افراد باید با تفاوت های دیگران آشنا بشیم بتوانیم آن ها را بشناسیم و از عینک آن ها به مساِل نگاه کنیم تا بتوانیم با درک آن ها به صلح این کلمه ی ارزشمند رنگ واقعیت ببخشیم.
رستم.