ویرگول
ورودثبت نام
علیرضا حاتمی
علیرضا حاتمی
علیرضا حاتمی
علیرضا حاتمی
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

برای عبور از «چرا نمی‌شود» کمی دیوانه باشید - این یک متن انگیزشی نیست

این سوال به اندازه کافی واضح است. واقعا چرا نمی‌شود؟ این سوالی است که از سطح شخصی خودتان تا سطح سازمانی بزرگ قابل پرسش است. یعنی با دلایلی منطقی کار باید انجام می‌شده اما به دلایلی نامعلوم نتیجه مطلوبیت کافی برای «شدن» ندارد.

اجازه دهید ابتدا فرآیند رسیدن به «اتفاق» را بررسی کنیم. فرآیند به صورت دریافتی از یک مشکل و هدفی برای غلبه بر آن آغاز می شود و در این مسیر نیز چشم انداز (هرچند مبهم) وجود دارد. این مشکل می تواند به صورت انتزاعی بوده و یا مشکلی واقعی و قابل درک باشد. پس فرآیند آن قابل تصور است. مشکل را شناسایی کنید، راه حل هایی برای آن بیابید، بهترین راه حل را انتخاب کنید و بر چالش‌های آن غلبه کنید.

اما اغلب چنین چیزی اتفاق نمی‌افتد. این موضوع در مراحل مختلف به شرح زیر است:

  • مشکل تعریفی واحد ندارد و در ابعاد متفاوتی از دیدگاه ها و انبوهی از تجربیات متفاوت، معانی مختلفی پیدا می‌کند.
  • به دلیل نوع متفاوت تعریف مشکل، راه حل ها نیز متفاوت خواهند شد.
  • بهترینی وجود نخواهد داشت. به دلیل فضای سیال که ناشی از نقص نسبی ما در زمان است، «بهترین»، دیدگاه غالب خواهد بود که یا مورد توافق نسبی جمع یا توافق اجباری در آن است.
  • غلبه بر چالش نیز خود موضوعی است که در مقام «هزینه» تجزیه و تحلیل به آن ورود خواهد شد.

این موضوع به این دلیل است که یک مشکل، واقعه یا موضوع هرچند در مقطعی از زمان با نام «الان» معنی می‌شود اما صرفا نقطه‌ای پررنگ شده در امتداد زمانی نامعلومی از گذشته تا آینده است. بنابراین هر مشکل، واقعه یا موضوع در هنگام واکاوی، درگیر تعداد نامتنهای از دیگر مشکلات، واقعه‌ها یا موضوعات خواهد شد.

لذا هرچه شخص یا سازمان دارای ابعاد کارشناسی (عقلانی) بیشتری باشد، مشکلات لاینحل‌تر به نظر خواهند رسید. به عبارت دیگر گاهی طرح یک مشکل صرفا در مقام «طرح» باقی مانده و در ادامه نیز توجیهاتی قوی برای حل نشدن مشکلات دیگر خواهند شد. این توجهیات نیز بعد از مدت زمانی خود به یک مدل منفی تبدل شده و فرد یا سازمان را مجبور خواهد کرد به کل در پی تغییری اساسی باشند. در صورتی که در ابتدا شاید با مشکلی بسیار عادی طرف بودیم.

بنابراین سوال «چرا نمی‌شود» شاید ساده پرسیده شود اما پاسخ به آن بسیار دشوار است و نباید به صورت تک بعدی با آن روبرو شد.

این‌ها را گفتم که اگر به دنبال حل مشکلی هستید، «کمی حس دیوانگی» داشته باشید. با مسیری کاملا عقلانی، بسیاری از مشکلات، روی دستتان باقی خواهد ماند.


ارتباطاتدیوانگیتفکراجتماعی
۳
۰
علیرضا حاتمی
علیرضا حاتمی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید