
رهایی چیست؟ دقیقا رهایی از چی؟ رهایی از اون دست کلماته که وقتی ازش صحبت میشه احساس خنکی به ما دست میده. احساس سبک و ازادی که به خنکی یک لیوان شربت خیارسکنجبین یا نوشابه خنک هست. اما انسان چرا به رهایی نیاز داره ؟
برای این سوال باید برگشت به اول اول قصه ادم ها. وقتی به خودشون اومدن و دیدن باید غذا جمع کنن ، دنبالش برن و پیداش کنن . انسان از لحاظ جثه از خیلی از حیوونای وحشی دیگه ضعیف تر بود . نه چابکی میمون رو داشت نه قدرت درندگی ببر یا سرعت یوزپلنگ. نمیتونست هم گیاه خوار صرف باشه . چون هم مشکل بدنی پیدا میکرد و اونایی که همیشه گیاه میخوردن خیلی زود میمردن و هم اینکه میدونست بیشتر از گیاه خوار بودنه ، بیشتر از اینه که یه جایی بشینه ، علفای دورشو بخوره و منتظر بشینه تا حیوونای قوی تر بخورنش . پس فکر کرد . کاری بقیه حیوونا از انجام دادنش عاجز بودن. باعث شد بهشون مزیت پیدا کنه. هرچی گذشت جمعیتش بیشتر شد و غذا کمتر . حالا علاوه بر پیدا کردن غذا باید با همنوعای خودش برای حفظ سلامت خودش و خانوادش رقابت کنه . باید با حیوونایی مبارزه میکرد که اونا هم فکر میکردن .باید بهتر فکر میکرد، عمیق تر و باهوش تر . هرچه بیشتر گذشت فکر کردن سخت تر شد و پیچیده تر، تمدن شکل گرفت ، شهر ها بوجود اومدن و خیلی از ادما کارشون این شد که فقط بشینن یه جا فکر کنن. اما انسان نمیدونست که این مزیتی که نسبت به بقیه حیوونا داره مثل یه چاله عظیمه . هرچی بیشتر فکر کنی ، زندگی پیچیده تر میشه . انقد پیچیده که برمیگردی و دور و ورت رو نگاه میکنی و باورت نمیشه اینا همه زندگی منه. بعضی اوقات تحلیل تمام پارامتر هایی که روی زندگیت ، زنده موندنت و خیلی چیزای دیگه اثر میکنه از قدرتش خارجه.انسان از همون اوایل هم فهمید به خواب علاوه بر نیاز تجدیدقوا جسمی ، برای تجدید قوای ذهنی هم نیاز داره. ساعاتی برای فکر نکردن .وقتی خواب میدید در دنیای دیگری زندگی میکرد ، دنیایی که انقدر شیرین بود اسمش رو رویا گذاشت و هرچه بیشتر گذشت بهش بیشتر وابسته شد.
از همون اوایل انسان دنبال راه فرار گشت. دنبال وقتی که بدون فکر کردن به تمام چیزایی که وظیفه داره بهشون فکر کنه ، غرق شه در نیستی و عدم، غرق شه در شادی. گیاهای مختلفی کشف کرد که با استشمامشون باعث میشد ساعت های متمادی رو در خلا سپری کنه . خلا مطلق ... . با شکل گیری تمدن به شربت هایی دست پیدا کرد که با خوردنشون میشد ساعت ها فکر نکرد. ساعت ها بیخیال این مزیت دردسر ساز شد و بدون دغدغه حیوانیت رو جشن بگیریم.
"جوانی چیست ؟ یک رویا... عشق چیست ؟ محتوای یک رویا" فیلم با این جمله شروع میشه و شاید کل محتوای ذهنیش رو بشه تو همین 2 جمله خلاصه کرد. انسان متمدن امروزه که تحت تاثیر فشار های زیاد فرهنگی، اقتصادی ، تکنولوژی ، عدم امنیت و خیلی چیزای دیگه قرار داره. روز به روز وابسته تر میشه به رویا . به لحظاتی نبودن، زندگی دیگری داشتن. هر تکنولوژی که کشف میشه یکجورایی دست و پا زدن های بی مورد بشر برای رهایی از منجلابیه که راه گریزی ازش نداره . چون بدون اون دیگه زندگی براش ممکن نیست .
بدین ترتیبه که انسان در تراژدی زاده شده زندگی میکند و میمیرد . راه فراری نیست . شاید علاقه زیاد فیلسوفان و هنرمندان به تراژدی هم از همین درماندگی منشا گرفته باشه.
وودی آلن کارگردان مطرح سینما هم میگه زندگی یک معجونی از غم و اندوه و تنهاییه که خیلی هم زود تموم میشه.
پس مجبوریم لیوان هایمان را بلند کنیم و خودمان را در رویا غرق کنیم . برقصیم و رها باشیم... رها و ازاد...هرچند که همین ازادی هم مزه تلخی دارد . تلخی که خیلی زود تموم میشه.
با تشکر
امضا:علیرضا