فکر میکنم به این جهان بی‌معنی ، خیلی فکر میکنم ، ولی جوابی براش پیدا نمیکنم و این بزرگترین درد من هستش ، اصلا برای چی به اینجا اومدم ، برای چه کاری یا چه هدفی؟آیا این شرایط کسل کننده بلاخره یه روزی الگوش میشکنه یا تا آخر عمر قراره انقدر بدون جذابیت باشه!؟؟ ، چرا همیشه همیشه انقدر روند زندگی خسته کنندس!؟ ، اصلا خدایا من از خود خودت گلایه دارم ، خب چرا من رو اینجوری خلق کردی؟ ، اگه از همون اول بهمون بصیرت و آگاهی لازم رو برای حل مسائل میدادی مگه چی میشد؟ ، چرا فقط ایران باید انقدر مظلوم و پر از سختی و چیز های عجیب غریب باشه؟؟ ، چرا عالی تر و بهتر نمیشه!؟ ، چرا هیچی منو راضی نمیکنه ، احساس میکنم ما بجای کهکشان شیری توی کهکشان "شیری" هستیم:) ، نمیدونم ، کاشکی منم مثل این مذهبیا با یه نماز و تسبیح و صلوات و دعا واقعا حالم خوب میشد یا نمیدونم شاید بیشتر تسلیم خدا میشدم بهتر بود یا نه اصلا شبیه مجنون عاشق یه نفر بودم بخاطر دیدنش هرثانیه ذوق داشم ، یا هر زهرمار دیگه ای ، میدونی بچه تر بودم همیشه میگفتم این آدما که به سمته مواد میرن چرا اصلا اینکارو میکنن!؟ ، مگه نمیدونن دارن چیکار با خودشون میکنن؟؟ ، الان تازه فهمیدم اون بدبخت کارش به جایی رسیده که دیگه مشکلات زندگیش انقدر زیاد شده و انقدر سرش بلا آورده اند کع فقط میخواد زمان برگرده عقب! ولی خب نمیشه دیگع پس یه گزینه میمونه ، اینکه اون خاطره هارو تا میتونه فراموش کنه ، حتی برای ۱ ساعت به هر قیمتی ، البته همه کسایی که با مواد سروکار دارند نمیشه گفت همش بخاطره اینه ولی بخش اعزم و زیادیش به فشار های روحی و روانی برمیگرده ، بنظرم البته بنظر من بهترین شاعر ایرانی که دیدم اگه حواشی که داره رو در نظر نگیریم تتلو هستش ، لامصب انگار استامینوفن رو با جاش خوردی🫣😂 ، خلاصه وضعیت بده زیاد ادامه ندم
راستی بنظرتون بعد جام جهانی دوباره جنگ میشه یا نه؟!
