فریاد میزنم.........نجاتم دهید......!!!
باد تمامم را کنده.........ریشه هایم بیرون آمده
باران هم امان نمی‌دهد.....انقدر می‌بارد تا تمام سلول های درونم را خیس می‌کند.......چقدر سَردَس!!
امشب ، تازش باد مهمان طولانی مدت این جسم نحیف است.......عجب تازیانه ای!.......چه سوزشی!
زمین قصدش جدایی است......گویا من را نمیخواهد
نوازنده ای مینوازد......انقدر زیبا که در آن غرق میشوم
صدای غُرِشَش در تمام فضا حس میشود
تمام تاریکی شب را به خود روشن می‌کند....رومی ها آن را زئوس صدا می‌زنند.......ولی من او را ویالون آسمان میدانم.............چقدر زیبا مینوازد.....!!
شاپرک ها را ببین............چقدر زیبا در هوای معلق پخش می‌شوند.............باز هم پرواز کرده اید!
چترهای بی‌صاحبِ در این نسیم بی‌پروا پرتلاطم را بیین
صاحبتان کجاست؟.......چرا دستش را ول کرده اید؟
چرا جدا شدید؟!.......چرا ولش کردید.........!!؟
اصلا چرا تازیانه باد تمام نمیشود امشب...!!
آرام ای نسیم بی‌امان..........همه جارا کبود کرده ای
مراعات کن...........تمام شهر را از جا درآوردی
ای سرمای بی‌پایان...............شلاق را آرام بر این تن بی‌روح و بی‌جان بزن............تمامم یخ زد......!!
بگذار گرمایی بر این جامه بتابد........گاهی خورشیدی نیاز است|
