
تو چشماش نگاه میکردم ، عشق از تو اون تیله های درشت وسطه صورتش موج میزد ولی با این حال باز میگفت:نه!.....با عصبانیت به موهام میزدم و میمالیدمشون و میگفتم:چرا؟....چرا دروغ میگی!؟.....چشما بهترین جا برای اینه که بفهمی حقیقتو ، تو داری بیخود میگی نه!؟.....آخه چرا؟! بهم میگفت:نه نمیتونم نه نمیشه.....دیگه داشتم خسته میشدم....یه مشت نسبتا محکم زدم به دیوار رو با اون حال اسفناکم نشستم روی سرامیک و به کابینت آشپزخونه تکیه دادم بعد اونم سریع بغض کرده از اونجا رفت:چند دقیقه بعد منم اومدم و سریع از خانواده دختره خداحافظی کردمو رفتم......داشتم به خاطراتم باهاش فکر میکردم......داشتم به اینکه چرا میگفت نه یا چرا جواب درستی نمیداد فکر میکردم.......راستش چند روز بعد فهمیدم به ضرب و زور باباش و حرفای خاله زنکی که پشتم گفته شده رو شنیده و لابد اونا رو باور کرده و سریع رفته دنبال خاستگاری برای دخترش ، یکی هم پیدا کرده اونم چه خاستگاری!!......نزدیک یک ماه بود که باهاش حرف نزده بودم تا اینکه یه شب وقتی داشتم توی پارک شهر قدم میزدم بلاخره از شانس خوبم دیدمش.....خیلی سری راشو عوض کرد رفت سمته دیگه.....من اسمشو صدا زدم گفتم وایسااا...وایساااا....فرار نکن....بهش رسیدم سریع دستشو گرفتم که اونم سریع با اون یکی دستش محکم زد به دستم منم ولش کردم....ازش پرسیدم چی شده؟....کسی چیزی گفته یا چیزی ناراحتت کرده؟.....وایساا...نری یا ، باید جوابمو درست بدی.....وگرنه ولت نمیکنم......بعد بلاخره جواب داد:ببین رابطمون خیلی بالا و پایین داره از اونورم یک سال بهت فرصت دادم وضعیت زندگیتو بهتر کنی ولی خب نشد ، با همه علاقه ای که بهت دارم ولی دیگه نمیتونم.....پدرم هم خیلی نسبت به تو گارد داره واسه همین خیلی سخته اگه بخوام کنارت باشم و مادرمم که میدونی وقتی پدرم رازی نباشه مطمئنن اونم نیست و نمیزاره پس کلا قضیه ازدواج رو بیخیال شو....تازه معلوم نیست کِی وضعت بهتر بشه.....کم کم من روحم به یک جای دیگه رفت ، دیگه فقط جسمم بود که اونجا بود و داشت گوش میداد که خیلی ناخوداگاه بدون حرفی از شدت بُهت خیلی زود برگشتم و دیگه هیچ صدایی رو نمیشنیدم.....رفتمو رفتمو رفتم ، دختر انگار از اون دور دورا داشت داد میزد و یه چیزی میگفت ولی خب انقدر بلند نبود که به گوشم برسه

......رسیدم خونه در خونه رو باز کردم دیدم مامان اومده و یه سوپ مرغ روی گاز گذاشته تا ناهار بخوریم ، رفتم توی اتاق یه چرتی زدم و بلند شدم و رفتم حموم.....یه دفعه تو حموم صدایی شنیدم که میگفت:مشکل از خودتههه......تقصیر توهههه....حتی نتونستی کسی دوست داری رو نگه دارییی....باید بمیری بیخاصیبیت.....خیلی ضعیفی ، بدبخت....یکدفعه به خودم اومدم.....بجای آب گرم.....شیر آب سرد رو وا کردم و دوش گرفتم و اومدم بیرون نشستم رو به روی مادرم و شروع کردیم غذا خوردن و غذا که تموم شد ظرفارو شستم و خیلی محکم تر از همیشهرو مادرمو بغل کردم و گفتم:تنها عشقی هستی که شاکی نداری.....نشستم باهاش کلی درد و دل کردم و اونم کلی بهم حرف زد و بهم گفت باید اول اینکه پذیرفت و دوم اینکه دل بکنم کامل کامل ازش حالا که اونم کامل دل کند....بعد گفت:شاید این شرایط میخواسته تو رو به یکی بهتر معرفی کنه هرچند از نظر خودت نباشه.....شب شد مادرمم بعد اون حرفا رفته بود.....داشتم باز به خاطراتم فکر میردم......ولی با خودم گفتم اشکالی نداره این سری باید وضعمو بهتر کنم بعد با کسی ارتباط میگیرم.......گذشت و حالا ۳۸ سالم شده که هیچی غیر از یک موتور قدیمی و یه سری لباس جدید فرش جدید و یه مبل بهتر نتونستم بخرم......چشمامو میبندم به امید اینکه بلاخره فردا بهتره.....همین که بیدار میشم نوسان دلار رو میبینم که انگار با پُتک زدن تو کَلَم......پس بعد ۳۸ سال فهمیدم که همین که هنوز یه سرپناه و یک خونه ۴۰ ، ۵۰ متری دارم که میتونم توش باشم و اجارشو بدم خداروشکر.....فکر و ذکر متاهلی رو که کلا گذاشتم کنار و از اون روز به بعد فقط برای بقا میجنگیدم....ولی خب میدونی چیه؟.....حسم بهتر شد.....چون حدعقل پذیرفتم و گذشتم پس دلم به چیزایی که دارم و اون آرامش و اون خونه کوچیکی که دارم بیشتر خوش شد و با عشق و هیجان بیشتری شبا فیلم اکشن و یا وحشت نگاه میکردم و با عناوین عمو و دایی میرفتم خونه داداشام یا مادرم و کلی با بچه هاشون حرف میزدم و میگفتیم و میخندیدیم ، هرچند غم انگیز که خیلی وقت ها به عشقی که بین اونها و بچه هاشون وجود داشت حسادتم میشد.....الان سال ۱۴۰۵ هستیم و من دیگه مُردم و طبق وصیت نامه ام روی سنگ قبرم نوشتن:بیشترین کسی که عاشقم هست قبری که توش دفت شدم چون هیچ وقت دیگه تنهام نمیزاره(عشق واقعی یعنی این یاد بگیرین).....خلاصه که منو قبرم یک ابدیت با هم زندگی کردیمو و میکنیم و هرگز تموم نمیشه

.......................پایان داستان...........................
نکته:این فقط داستان بود نه واقعی