ساعت ۲:۱۷ دقیقه شبه
هیچ کوفتی نمیتونه حالمو خوب کنه
حالم از نور کله ی صبح به هم میخوره
آخه تصورش رو میکنم فردا دوباره اون همه کار هستش ، کمرم میخواد خم شه
آخه این همه گند شانسی مگه میشه!!
يا به قول انگلیسی ها مگه میشه بدتر از این!؟
اصلا جای خوابم ندارم الان
اسباب کشی کردیم بابای نسبتا محترمم با داداش کاملا نامحترمم روی مبل خوابیدن و مامانمم با بقیه داداشام روی تخت
جالبه اول بابام میگفت روی مبل نخوابین شلواراتون کثیفه ولی حالا منو نذاشتن بخوابم خودشون گرفتن خوابیدن
هعی ؛ مُردیم از این همه خوشی...
البته یه تخت کثیف هست که میتونم رو اون بخوابم
مشکلی نیست ، همه چیز خوبه ، من چقدر خوشحالم
ععععه ، انقدر بدم میاد از این حرفااا!!
ملت توی این فصل بیرون میرن تفریح و شمال و ... ما یک ماه داریم خونه رو درست میکنیم
ماشالله خیلی داداشامو دوست دارم باید باهاشون به کارای خونم رسید ...
وایییی امتحانات!!!
امتحاناتی که نخوندمو چیکار کنم!
آخه لامصب امتحان چی میگه این وسط!
پولم نیستش دوتا سفر رفت روحم شارژشه
حالا ملت توی سن ما موتور و همه چی دارن ما باید آرزو کنیم یکبار مثل آدم با خانواده بیرون بریم
البته به ملت نگاه نمیکنمااا ، نه ، دارم میگم کاشکی روابطم حدعقل مثل آدم با خانوادم بودم
رابطه هایی که با بقیه دارم همه شُلِسشِن هستن یکی از یکی دیگه بهتر ، مخصوصا خانوادم....
حالا به بُعد غیر از خانوادم نگاه کنیم :
تا حالا چیزی به اسم "عدم اعتماد به فرد" شنیدی؟
میدونی چیه؟
نه!؟
شایدم بدونی ولی باز محض اطلاع: "یعنی اینکه به هیچ کسی نمیتونی اعتماد کنی حتی با اینکه طرف صدش رو بزاره"
چرا؟ به خاطر خاطره های خوبی که از بقیه دارم
یادمه آخرین بار که قلبم رو دست یه نفر دادم بدجور چنگ و پاره پورش کرد ، دائم ناخوناشو توی قلبم فرو میکرد ، هعی با سوهانی که ناخونش رو تیز میکرد میزد روی قلبم ، با پاش میپرید روش براش مهم نبود قلبه ، قلب ، بفهمممم قلبمههه ، خلاصه که کلا اثری از قلب باقی نموند
الان بجای اون یه تیکه سنگ بزرگ هست
دلم به حال روابط احساسی که الان دارم میسوزه
خیلی خَشِنَم اصلا برام مهم نیست شخص مورد نظرم چه واکنشی نشون میده فقط میخوام دور شم ، حالا هرقدر که طرفم منو بخواد باز من احساس میکنم نمیخواد منو پس به درد نمیخوره ، حالا طرفو ول کن برو آفرین ، ..... "ریتم حال حاضر بنده"
تازه یه مشکل دیگم دارم خیلی مضخرفه:
چرت پرت ترین اتفاقات منو خیلییی ناراحت میکنه ...
بعد فکر کن حالا این وسط اتفاقات بزرگم بیفته!
خلاصه دوست دارم دادددد بزنم
گریههههه کنم
جایگاه گِلایییه داشته باشم بگم :
این چه وضعیه!
آخه کی من خواستم مُرده ی متحرک باشم!
کی من خواستم این همه آدم سم رو تحمل کنم!
چرا با هرکی حال نمیکنم بیشتر میبینمش با هرکی حال کنم کلا محوش میکنی!؟
چرا باید به روابط احساسی بقیه با اشگ و درد نگاه کنم!؟ مگه من انقدر بدم؟ مگه من چیکار کردم؟ مگه من کم صبوری کردم؟ مگهههههه ...
چرا یکی از فرشته هاتو برای من نازل نمیکنی یکم آرومم کنه؟ ، راه رو نشونم بده ، میدونی آخرین باری که یه نفر منو بغل کرد کی بود؟ میدونی آخرین باری که از یه نفر واقعا خوشم اومد کی بود؟ چرا هیچ کی برام معنی "انسان" نمیده؟ چرا تمایل به زندگی به ارتباط گیری ندارم؟ خب چرا ؟
بگوووو خب
این همه سالهههه دارم اینو ازت میپرسم
چرا یک فامیل سالم نداریم همه از دم خنگ
چرا من هرچی میخوام بدتر میشه؟ چرا کمکم نمیکنی دارم غرق میشم.
مگه قرار نبود هرکاری کردم کنارم باشی پس چرا ولم کردی؟ چرا جز خودم با خودم کسی باهام نبود ، چرا؟
از تنهایی خستممم ، بدجوری اصلا ، یه مورفینی چیزی نیاز دارمم
خب بسه دیگه تا ما توسط این زندگی شیاف نشدیم بخوابیم
شب بخیر👋
○علیرضا ابراهیمی○
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~