تا حالا شده هر بار تصمیم بگیرید چیزی بنویسید، وارد ویرگول بشید، اما یه چیزی درونتون منصرفتون کنه؟
مطمئنم براتون اتفاق افتاده...
چیه این بی‌حس‌کننده‌ای که روزگار بهمون تزریق کرده؟ چی شده که تا می‌خوایم کاری رو شروع کنیم، یه صدایی از درونمون سریع می‌پرسه: «خب که چی؟»
چیه این وزنه‌ی سنگینی که به دست‌هامون بسته شده و اجازه‌ی نوشتن رو ازمون می‌گیره؟
