
نیم رخ سریالِ تازه به دوران رسیدهی رضا شریفی مفهومی ناقص به ارزشهایی چون: فرهنگ، پزشکی و هنر دارد. آنچه در قسمتِ ابتداییِ این مجموعه دیدیم شناختِ نامعقول در تعریفِ سائقهای جمعی است. کاوه، حامد کمیلی، یک روانشناس است، و ستاره، بهاره کیانافشار، یک هنرمند که از ازدواجِ آنها دختری به نام آهو خلق شده. این وسط ارتباط کاوه با مُنشیِ مطباش زیرِ سؤال، توسط شکهای ستاره، رفته که ظاهراً برای کاوه خیلی هم مهم نیست. از طرفی ارتباطِ برادر کاوه با مُنشیِ او در حالِ ایجاد تعلیق برای این پارانویا است. ابتدای این مجموعه با قتلِِ در ظاهر خودکشیِ یک دختر آغاز میگردد. بعد دیالوگی داریم که به سمتِ پدرِ آن دختر نشانه میرود که نجسی خوردن بیآبرویی نیست ولی تو و دیگران با روی اعصاب رفتناش بیآبرویاش کردی و... من در ابتدا لازم میدانم پاسخی به جناب فراستی بدهم. شما که چُنین نقدهایی را در گیومه میگذاری و بعد پاسخی برای آن در کانالِ یوتیوبِ خود آماده میکنی و گویی عوامل سریالِ سجاد پهلوانزاده «کوری»، از دوستانتان هستند، چگونه ناتوان بودید برای صحیح خواندنِ شاهنامه از روی متن؟ چگونه تبلیغاتِ سایتی را برای «جنگ جهانی سوم» هومن سیدی، یک شعارِ فیلم در نظر گرفتید؟ بنظر میرسد باید از دیالوگ «آژانس شیشهای» حاتمیکیا، برایتان استفاده کرد: دورهات تمام شده رئیس. نقد، گونههای مختلفی دارد، مانند: نقد روانشناسانه، فرهنگی و آکادمیک و این خودارجاعی در نقد خطرناکترین ویژگیِ فردِ منتقد است.
این متن پُر از تالیفاسدهای شَکاکانه است از این که چرا یک بازیگر باید در هنگامِ بازی ذهناش به اندازهای درگیر ماجرای شخصی شود و کارگردان هم برای جلوگیری از آن فقط کات دادن را بلد باشد بگیر تا وقتی که کاوه، مُنشیاش را در بگو مگوی با همسرش، ظاهراً، اخراج میکند. در «نیم رخ» حتّی نمیتوان باور کرد که کاوه روی صندلیِ پارک کنار آهو نشسته و از چشمان زیبای او حرف میزند چرا که طراحی لباس بگونهای است که بیننده باور میکند این مرد یک تازه به دوران رسیدهی هَوَل است و...
متن کامل را در مجلهی سینمایی برداشت بلند بخوانید.
ویدئوی مرتبط را در کانال آپارات من بخوانید.