ویرگول
ورودثبت نام
علی رفیعی وردنجانی
علی رفیعی وردنجانینویسنده کتاب های: وقتی اوفیلیا می گرید، در جست و جوی سینما(مجموعه مقالات سینمایی)، احتکار احساسات، جغله و حسن یوسف
علی رفیعی وردنجانی
علی رفیعی وردنجانی
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

نقد فیلم آخرین دوئل

آخرین دوئل ساخته رایدلی اسکات فیلمی شریف درباره انسانیت است که جذابیت آن به زنانگی های زیرمتن مرتبط می شود. مبارزه یک زن برای استرداد نفس پاک خود به صورتی در این اثر نمود پیدا کرده که توحش در قرون وسطی را توجیه می کند. این مهمترن پیام فیلمی است که می خواهد از حقوق انسانی یک زن حرف بزند. مسئله ای که در فیلم مطرح می شود با توجه به آن که از روی داستانی اقتباس شده روایت دیروز و یا امروز نیست. تصادفی است که در هر زمان و در هر جغرافیایی به اشکال مختلف شاهد آنیم. خوی وحشی گری انسان ها با توحشی بیشتر پاسخ داده می شود.

*عُقده

در اولین مواجهه با این فیلم طراحی صحنه و میزان سن چشم هر بیننده ای را نوازش می کند.. در برخی از سکانس ها، پلان‌هایی نقاشی شده را می بینیم که از نظر سینمایی یک دست آورد هنری محسوب می شوند با این که نمونه آن را در فیلمی چون «پادشاه» ساخته دیوید می‌شد دیده بودیم. داستان فیلم همچنان زنده است به واسطه آن که متجاوز و مورد تجاوز قرار گرفته برای شرف خود جنگیده اند. اما سوال اصلی که در داستان برای هر بیننده ای ایجاد می شود این است که آیا متجاوز شرف دارد؟ در سکانس پایانی «آخرین دوئل» اسکات تکلیف را روشن می کند. سکانسی که در ادامه حقیقت ماجرایی است که از زبان بانو مارگریت روایت می شود و...

برای مطالعه کامل این نقد به مجله سینمایی برداشت بلند مراجعه کنید

منتقد سینمانقد فیلم
۰
۰
علی رفیعی وردنجانی
علی رفیعی وردنجانی
نویسنده کتاب های: وقتی اوفیلیا می گرید، در جست و جوی سینما(مجموعه مقالات سینمایی)، احتکار احساسات، جغله و حسن یوسف
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید