ویرگول
ورودثبت نام
علی رفیعی وردنجانی
علی رفیعی وردنجانینویسنده کتاب های: وقتی اوفیلیا می گرید، در جست و جوی سینما(مجموعه مقالات سینمایی)، احتکار احساسات، جغله و حسن یوسف
علی رفیعی وردنجانی
علی رفیعی وردنجانی
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

نقد سینمایی کینگز من | مردان دامن پوش


مرد شاهان یا کینگزمن سری جدید فیلم های جاسوسی – اکشن انگلستان در توجیه رفتارهای جاسوسی و ضد جاسوی سرویس اطلاعاتی خود است که البته در این قسمت به طور کلی تاریخ را نقض کرده و آنطور که خود می خواهد به بازنویسی آن پرداخته است. متیو وان که کارگردانی این قسمت و نسخه های پیشین آن را برعهده دارد با تجربه بیشتر و ایجاد فضایی اینترتیمنت (تفریحی) برای بیننده توانسته باورهایی را در کارگردانی و نه فیلم نامه ایجاد کند که تزریق آن به اشکال دیگر هنری – ادبی دشوار است. اولین گزینه ای که به عنوان یک بیننده جدی سینما با آن روبه رو می شویم، Opening یا باز شدن قصه و پیشینه تاریخی آن برای بیننده است.

*نبرد به سبک باله

در سکانس ابتدایی می بینیم که چطور خود و همسر «مرد شاهان» هدف تک تیرانداز قرار می گیرد. البته در همان ابتدا به ما نشان می دهد که با یک فیلم جدی روبه رو نیستیم چرا که تصادف ایجاد شده در فیلمنامه به اندازه ای تصادفی است که ارزش بیانی در آن دیده نمی شود. در واقع شروع قصه تنها عاملی برای جریحه دار کردن احساسات بیننده است که همان هم بسیار ضعیف و سطحی عمل می کند. نکته ای که به عنوان زیربنا در سری فیلم های «مرد شاهان» وجود دارد اکشن و چگونگی برخورد با آن است. مشخصا در باره این قسمت که به نوعی می خواهد عقبه خود را بازسازی کند باید اینچنین گفت که مفاهیم تجربی دیداری و حدسی بیننده دچار تردید و در جاهایی ناامید کننده خواهد شد. از نبردی که کینگزمن، دستیار سیاه پوستش و پسرش با جاسوسی که در قالب یک روحانی در روسیه دارند می توان نتیجه گرفت هدف تنها سرگرم کردن بیننده است. سبک نبرد روحانی که همراه با رقص است. میزان ضد قهرمان بودنش که و...

برای مطالعه کامل این یادداشت به مجله سینمایی برداشت بلند مراجعه نمایید

نقد فیلممنتقد سینماسینما
۰
۰
علی رفیعی وردنجانی
علی رفیعی وردنجانی
نویسنده کتاب های: وقتی اوفیلیا می گرید، در جست و جوی سینما(مجموعه مقالات سینمایی)، احتکار احساسات، جغله و حسن یوسف
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید