
اصلاحات عنوان کتابی است که این روزها ذهن مرا به واسطه فکت های عمیقش درگیر خود کرده است. جاناتان فرنزن دغدغه رمان نویسی اش را با حال این روزهای جامعه یکی کرده و پلاتی بدست آورده که از یک ابژه عمیق تر است. البته پیمان خاکسار هم در ترجمه آن کوشیده تا با تطبیق ادبی به معنای واژه شناسی، هضمش را برای ایرانی ها آسان کند که این هم خوب است و هم بد. خوب به جهت آنکه ما ادبیاتی می خوانیم که برایمان آشنا است و این آشنایی باعث جذابیت بیشتر متن و در نتیجه همذات پنداری بالاتر خواننده خواهد شد. بد، را از این جهت می توان بررسی کرد که گاهی این ادبیات تطبیق داده شده مفهوم جملات و حتی معنای تحت اللفظی که البته معنای کلی را در بر نمی گیرد زیر سوال می برد. بهتر است به سراغ خود رمان برویم. داستانی که از یک حافظه خانوادگی شروع می شود.
آلفرد پدر خانواده ای است که روایت خواهد شد. چیپ، دنیس و اینید به عنوان همسرش بازوهای این خانواده هستند. ما به طور مشخص قرار است ماجرای عمیق چیپ و اخراجش از دانشگاه و در جریان قرار گرفتن و همراستای نگارش یک فیلم نامه و… را دنبال کنیم. در همان ابتدای رمان با این موضوع آشنا می شویم که آلفرد بخشی از جامعه ادیت نشده، منظور پیشرفت نکرده از نظر تکنولوژی و سواد رسانهای، است. از طرفی و...
برای مطالعه کامل این یادداشت به روزنامه اینترنتی برداشت بلند مراجعه کنید