ویرگول
ورودثبت نام
Vahid Alipour
Vahid Alipour«نظریه‌پرداز و خالق نظریه شکاف تکاملی (EGT)؛ چارچوبی برای تحلیل کمّی پویایی سامانه‌های پیچیده. پژوهشگر مستقل در حوزه پایداری، آینده‌پژوهی و نظریه سامانه‌ها.»
Vahid Alipour
Vahid Alipour
خواندن ۳ دقیقه·۴ ماه پیش

حسرت آغوش پدری که دارمش...

من در زندگیم اشتباهات زیادی مرتکب شده ام ، خطاهای بسیاری نموده ام ، شکستهای تلخ بیشماری را دیده ام و از انطرف پیروزی هایم نه تنها اندک و ناچیزند ، که حتی اگر بزرگ و پرتعداد هم بودند ، در پس لشکر بزرگ اشتباهاتم محو میشدند ،

اینها مرا نمی ازارد ، تلخ است اما دلم را اندوهگین نمیکند

اندوه بی پایان من از چیزهاییست که به تاوان اشتباهاتم داده ام

اندون من از قیمتیست که بخاطر ان اشتباهاتم پرداخته ام

اندوه من حسرت بزرگیست که درسینه ام هر روز نفس میکشد

حسرت دیدن لبخند رضایت پدرم وقتی که از در خانه وارد میشوم

پدرم همیشه میگوید چرا به ما سر نمیزنی؟ نمیداند که هر لحظه هزاران بار این حسرت بزرگ را بزور با بغض در گلویم نگه میدارم

نمیداند در این روزهای سخت زندگی و بی کسی و تنهایی ام هیچ چیزی نمیتواند به اندازه اغوشش مرا ارام کند

نمیداند که چقدر به بودنش و به ارامش آغوشش نیاز دارم اما همان حس شرمساری از اشتباهاتم ، این حس که سالهاست که نتوانسته ام فرزند خوبی باشم ، مانع ازین میشود که سمتش بروم ، سرم را در مقابلش بالا بگیرم

و حتی اگر چنین هم کنم لبخند رضایتش را از دیدنم در صورتش نمیبینم

حسرت کمی نیست پدرت زنده باشد و تو در اوج بیکسی ، ارزوی پناه بردن به اغوشش داشته باشی

حسرت کمی نیست دلت لح لح بزند برای دیدنش اما شرم از نگاهش نگذارد زنگ در خانه اش را بزنی

تلخیه حرفهایش از گذشته و اشتباهاتت نگذارد صدایش را بشنوی

مادرم که حتی اگر بخواهد هم نمیتواند بیخیالم باشد ، اما او نیز در حسرت فرزندش میسوزد و نمیداند داغ ندیدنش این روزها اگر سنگینتر از وداع روز اخر نباشد کمتر نیز نیست

چه چیزی میتواند کودک خسته و ازرده دل را که تمام قامت روحش پراز زخمهای زندگیست از اغوش مادر مرحم تر و ارامبخش تر باشد؟

اما چه کنم که برای رسیدن به اغوشش باید از نگاه پدر و زخم زبانهایش بگذرم

کودکی ام در سختی و عذاب گذشت

کار کردن و پول دراوردن شیرینترین قسمتش بود

تصور اینکه پدرم در چه شرایطی برای بدست اوردن پول و تامین مخارج ما کار میکند عذاب همیشگیم بود

کار میکردم و تلاش میکرد و دستفروشی از صبح تا شب در تمام روزهای سال بعداز تمام شدن مدرسه و حتی قبل از شروع شیفت صبح ان یکساعتی که تا زنگ اول صبح مدرسه زمان داشتم

اما تمام سختی ان کارها را دیدن شادی و رضایت پدرم وقتی اندک درامدم را در پایان روز به خانه میبردم میشست و با خود میبرد

نوجوانیم نیز به همین شکل گذشت اما نمیدانم چشد که از ابتدای جوانیم همه چیز بهم ریخت

اشتباه پشت اشتباه

خطا بعداز خطا

انقدر تکرار شد که وقتی از سختی و تلاش کودکیم حرف میزنم پدرم با تعجب نگاهم میکند و میگوید: تو؟ تو اینکارها را کرده ای؟

جوری که لحظه ای به شک می افتم که مبادا من تمام این خاطرات را در ذهن خود ساخته باشم ؟ اما مگر میشود ؟ اکر اینگونه باشد چرا هیچ خاطره ای جزینها در ذهنم نیست؟

من میدانم که خاطراتم واقعیت دارند ، اما تلخیه اشتباهاتم باعث شده پدرم فراموش کند آن روزها را...

. فراموش کند ان روزها را

حسرتسختی
۰
۰
Vahid Alipour
Vahid Alipour
«نظریه‌پرداز و خالق نظریه شکاف تکاملی (EGT)؛ چارچوبی برای تحلیل کمّی پویایی سامانه‌های پیچیده. پژوهشگر مستقل در حوزه پایداری، آینده‌پژوهی و نظریه سامانه‌ها.»
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید