دوست دارم اولین پست توی این سایت رو اینطوری شروع کنم...
سپاس خداوندی را، بی آنكه دیده شود شناخته شده، و بی آنكه اندیشه ای به كار گیرد آفریننده است، خدایی كه همیشه بوده و تا ابد خواهد بود، آنجا كه نه از آسمان دارای برج های زیبا خبری بود، و نه از پرده های فرو افتاده اثری به چشم می خورد، نه شبی تاریك و نه دریایی آرام، نه كوهی با راه های گشوده، نه دره ای پر پیچ و خم، نه زمین گسترده، و نه آفریده های پراكنده وجود داشت....
خداوندا راهی را شروع کرده ام که پایانش را نمی دانم...
