زندگی!
درخت.بازی.زندگی
باد ها مموهایم را در ابر ها پریشان کرده است. هیچ چیز و هیچ کجا تا به حال به این سردی نبود.سردی که بدنم را در لطایف خود غرق می کرد.
استعداد.مسابقه.جنگ
به کجا می رویم و کجا ها را می خواهیم ببینیم.چرا برای چیزی می جنگیم که ارزش جنگ ندارد.کجا می توان مسابقه داد و کجا می توان جنگید ایاا این درست است به جای اینکه مسابقه دهیم می جنگیم.
زیبایی.سرزنش.احساس
تا به حال به چیز هایی فکر کرده ای ایا خودت را سرزنش کرده ای؟ جنگیده ای ؟زیبایی را لمس کرده ای؟احساست درباره دنیایی که خدا افریده چیست؟چرا ما در چیزی هایی خودمان را غرق کرده ایم که حتی تا به حال لمسش هم نکرده ایم . چرا با چیز هایی بازی کردی که همیشه ما را شکست می دادند.چرا فرزندان خود را به گونه ای سرزنش می کنم که انگار اشتباه ترین چیز های دنیا هستند؟چرا به گونه ای سر کوب می کنیم که دیگر نهال ندهد؟چرا به گونه ای سر زنش می کنیم تا بشکند.چرررررررررااااااا؟
پدر و مادر
کسانی که حتی اگر هم بمیری در کنارت هستند.هیچ گاه فراموش نمی شوند.بزرگ هستند اما به گونه ای خود را برای فرزندانشان کوچک می کنند که خدا مجبور می شود انها را فرمانروای اسمان ها و زمین ها سازد.
خدااا!
هیچ گاه ندیدمت.هیچ وقت نشنیدمت.تنها صحبت می کردم بدون هیچ گونه جوابی.تنها حست می کردم و دیگر هیچ.سال ها با تو صحبت می کردم و خواهم کرد ولی جوابی نشنیدم.
اما می دانستم هر ثانیه که هستم هستی.بدنم را در اغوش می گیری و گناهانی را که کرده ام می بخشی.
هیچ گاه فراموش نخواهیی کرد
زندگی!
بازی!
جنگ!
ساختن! خراب کردن!!!
چرا به گونه عمل می کنیم و کار هایی را انجام میدهیم که هیچ گاه دوست نداشتیم و نخواهیم داشت.
چرا!به گونه ای عمل می کینم که انگار زندگیمان ر خریده اند.خرید و فروش زندگی به همین اسانی هایی که فکر می کنید.نیست گاه پس لرزه هایی دارد که نمی توان از ان غافل شدد!!
پس زندگی کن تا وقتی می توانی و منواعت را کنار بزن ولی با انها نجنگ بلکه دورشان بزن و از کنارشان رد شو به سادگی که دیوار به دنبال تو بیاید .
هیچ گاه برای خودت دیوار نساز.
برای خودت مانع نذار. خودت را محدود نکن. اگر بخواهی دنیا به نفع تو تسلیم خواهد شد.
