

هیئت جانبازان و توانیابان استان تهران در سالهای اخیر شاهد شکلگیری و رشد فعالیتهای مختلف ورزشی برای افراد دارای معلولیت بوده است؛ اما در میان این فعالیتها، داستان جودوی ورزشکاران توانیاب در شهرری از نقطهای متفاوت آغاز شد؛ زمانی که این فعالیت هنوز در ایران به شکل جدی و سازمانیافته وجود نداشت.
چهار سال پیش، فعالیت جودوی ورزشکاران توانیاب در شهرری در شرایطی آغاز شد که برای این رشته در ایران مسیر تثبیتشدهای وجود نداشت.
مربیان و ورزشکاران شهرری در چنین شرایطی کار را از پایه آغاز کردند؛ از آموزش و تمرین گرفته تا شناسایی استعدادها، پرورش ورزشکار و ایجاد تجربه حضور در فضای رقابتی.
آنچه امروز ممکن است ساده به نظر برسد، در آن روزها نیازمند ساختن یک مسیر تازه بود.
شهرری در زمانی وارد این عرصه شد که جودوی ورزشکاران توانیاب هنوز در ایران شکل نگرفته بود.
چهار سال در تقویم، تنها چهار سال است؛ اما وقتی یک فعالیت از نقطه صفر آغاز میشود، میزان پیشرفت را نمیتوان فقط با تعداد سالها سنجید.
در این مدت، تمرین و آموزش مستمر ادامه پیدا کرد، ورزشکاران بیشتری وارد این رشته شدند و تجربههای تازهای در زمینه آموزش و آمادهسازی جودوکاران توانیاب به دست آمد.
حجم و شتاب این حرکت به اندازهای بوده است که میتوان پیشرفت حاصل از این چهار سال را با مسیری نزدیک به ۱۰ سال مقایسه کرد.
تجربه جودو شهرری نشان داد که برای توسعه ورزش توانیابان، همهچیز لزوماً از امکانات بزرگ و ساختارهای آماده شروع نمیشود.
گاهی یک حرکت از یک سالن تمرین و با چند ورزشکار آغاز میشود؛ سپس با استمرار مربیان، انگیزه ورزشکاران و همراهی خانوادهها، به یک جریان ورزشی تبدیل میشود.
در شهرری نیز چنین مسیری طی شد و فعالیت جودوی ورزشکاران توانیاب به تدریج گستردهتر شد.
امروز که نام جودوی ورزشکاران توانیاب ایران بیشتر از گذشته شنیده میشود، توجه به نقطه شروع این حرکت اهمیت دارد.
شهرری زمانی این فعالیت را آغاز کرد که هنوز تجربه گسترده و مسیر مشخصی برای جودوی توانیابان در ایران وجود نداشت.
به همین دلیل، تجربه این شهر را میتوان بخشی از روند شکلگیری و توسعه جودوی توانیابان در استان تهران و ایران دانست؛ تجربهای که حاصل آن فقط آموزش چند ورزشکار نبود، بلکه ایجاد یک مسیر تازه برای فعالیت ورزشی توانیابان بود.
پشت این چهار سال، ساعتهای زیادی تمرین، آموزش، آزمون و خطا، تلاش مربیان، انگیزه ورزشکاران و همراهی خانوادهها قرار دارد.
از نقطهای که این فعالیت در ایران هنوز شکل نگرفته بود، مسیری آغاز شد که در مدت چهار سال توانست رشد قابل توجهی پیدا کند.
شهرری؛ جایی که جودوی ورزشکاران توانیاب از یک ایده و فعالیت نوپا، به یک تجربه جدی ورزشی رسید.
چهار سال فعالیت؛
پیشرفتی با شتاب یک دهه؛
و مسیری که نام شهرری را در داستان شکلگیری جودوی ورزشکاران توانیاب ایران ماندگار کرده است.