نوبت

قران ز بر ندانم حتی به یک روایت

اما به زندگانی می دارمش اطاعت

حافظ نبوده ام من اما بخوانم آذر

لیکن با کلامش حظ می برم نهایت

در و گهر به بوستان پرورد چون گلستان

سعدی خدای گفتار داده به ما اصالت

درود بر فردوسی کو با رنج و سختی

از نو بنا نمود است شکوه این امارت

رومی که شهره است او در دین در عبادت

آمیخت با مثنوی پارسی به دیانت

مردان مرد میهن عطار نظامی خیام

رودکی و سنایی هر یک در بضاعت

بردند نام ایران در اوج آسمان

اکنون نوبت ماست ای هموطن جماعت

باید به رنج و سختی میهن کنیم حراست

باشد که پوران ما خوانند این حکایت