ویرگول
ورودثبت نام
اشکبوس
اشکبوس
اشکبوس
اشکبوس
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

انفرادی انتظار



چه آرام شکستی، در آن شبانه هایی که جای خالی ات، هم بسترم بود و چه بی اعتنا از یادت رفت، تمام حجم تنهایی این دیوانه...

اینجا در متن این شبهای غمناک، هنوز دیوانه ای در موسم انتظارش، قصه می بافد از سریال آمدنت ...

رفتی و من خیالت را در سلول تنهایی ام به بند کشیدم و دیر سالیست که دم به دم به ملاقات این شاهزاده ی زندانی ام می روم...

چندگاهیست که در ظلام شبهای یلدایی ام، مبهوت پنجره ای هستم که روزی خش خش قدم های تو را بر من مژدگانی خواهد داد...

شباهنگام در بوران تنهایی ام، نقطه چین های جای خالی ات را مملو از شاعرانه هایم می کنم و باز هم بی سرانجام، پیمانه های خوابی را سر می کشم که در دنیای تهی از تو، هم تراز مرگند...

دلنوشته: علی محمد عزیزی (اشکبوس)



عشقاحساسیدلنوشتهتنهایی
۳
۰
اشکبوس
اشکبوس
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید