در فلسفه بحث های گسترده ای در مورد شناخت و اصول شناخت گسترانده شده اما خب برای من ارزشی نداشته و ندارد .
بزارید اینطور بگم من علوم اجتماعی رو میخونم نه برای اینکه به اون ها استناد کنم فقط برای این که نظر عده دیگری رو هم بدونم .
شما چه زمانی ایمان میاورید ؟
زمانی که چیز عجیبی ببینم و در موردش شناخت نداشته باشم .
اگر با این حرف من مخالفید زندگی خودتون رو مرور کنید و ببینید که آیا این حرف در اون مصداق داره یا خیر
پس چرا شناخت راه رهایی است ؟
زیرا ایمان خود بند است و اگر تو به شناخت برسی یعنی جمیع جهات را بدانی و بد خوب را با هم ببینی ایمان پدیده ای غلط خواهد بود
راه شناخت چیست ؟
من اگر میدانستم که زنده نبودم