
چندی پیش در حالی که موزیک ویدیو یکی از خوانندگان در حال پخش شدن بود به طور اتفاقی به آن دقت کردم.
من چندین بار این آهنگ را شنیده بودم اما تا به حال روی ویدیو آن دقت نکرده بودم.
در این موزیک ویدیو به صورت اغراق شده نشان میداد که افرادی که در ترافیک یک خیابان گیر کرده،عصبانی و خشمگین هستند،چطور با پخش آهنگ این خواننده معروف در لحظه به رقص و پایکوبی میپردازند!
قصه موزیک ویدیو از دید منطقی من قابل قبول نبود و هیچ رقم نمیتوانستم آن را بپذیرم که آدمها این چنین آنی و در لحظه حالشان با شنیدن یک ترانه آنقدر خوب شود که همه غمها و دردهای چند لحظه قبلشان را به کلی فراموش کنند.
فورا به خودم یادآور شدم که اینها همه قصه و نمایش است و نباید آن را باور کرد و پذیرفت.
چراکه روال زندگی عادی اینطوری نیست که آدمها بتوانند به این سرعت با مشکلاتشان کنار بیایند و آن را فراموش کنند.
آدم باید واقع بین باشد و به مسایل و مشکلات منطقی بنگرد.
در واقع عقل و منطق من به نوعی داشت به احساسات و عواطفم نهیب میزد که سختیها و مشکلات به این راحتیها از بین رفتنی نیست.
اما به یکباره یاد مطلبی که چندی پیش در یک کتاب خوانده بودم افتادم.
نویسنده در آن کتاب انگیزشی به نوعی توضیح میداد که مغز ما فرق بین خیال و واقعیت را متوجه نمیشود و اگر بتواند مطلبی را ببیند و یا تصور کند،برایش مثل این است که آن اتفاق واقعا افتاده باشد.
در واقع حرف این نویسنده این بود که ما میتوانیم با تصور کردن مسائل ذهنمان را مجبور کنیم که جور دیگری فکر کند و در نتیجه رفتار دیگری را اتخاذ نماید.

یک لحظه صبر کرده و پیش خودم تامل کردم،راستی حالا چه میشود اگر که آدمی برای آرامش دادن به خودش کمی فیتیله عقل و منطق را پایین بکشد و گاهی کودکانه یا حتی ساده لوحانه به مسائل و مشکلات زندگی نگاه کند؟
چه می شود اگر فقط گاهی با دیدن فیلمها و تصاویری همچون این موزیک ویدیو،بگذارد که عواطفش بر عقل و منطقش غلبه کند و بیخیال مشکلات و سختیهای روزگار بشود؟
مشکلات و سختیها که همواره به قوت خودشان پابرجا هستند و به اندازه کافی ما را فرسوده و خسته خواهند کرد، پس لااقل خودمان گاهی آگاهانه به کوچه علی چپ بزنیم و بگذاریم حداقل،حال روح و روانمان خوب شود. بگذاریم به این طریق از فشار بر فکر و ذهنمان کمی کاسته شود.
زندگی همواره خودش را به صورت کاملاً جدی بر ما بر ما تحمیل خواهد کرد و گریزی هم از سختی و مشکلات آن نیست،پس چه بهتر که ما خودمان قدری از این فشار روحی و ذهنی بکاهیم و بگذاریم مغزمان اینطور باور کند که میشود زندگی را سخت نگرفت،می شود در لحظه عصبانیت را به شادی و رقص و پاکوبی تبدیل کرد،می شود خندید،می شود شادان بود و میشود کمی شادمانتر زندگی کرد.
به قول حضرت مولانا: «آزمودم عقل دوراندیش را/بعد از این دیوانه سازم خویش را»

در پایان از شما صمیمانه تشکر می کنم که نوشتار من را مطالعه کردید و مشتاقانه امیدوارم که شما همچنان پیگیر مطالب دیگر من نیز باشید.
دوستدار شما
علی میرکمالی
دوشنبه
هفدهم مهرماه یکهزار و چهارصد و دو
1402/7/17
باکمال احترام از شما دعوت می کنم؛«انجام سریع کارها تحت تاثیر اتفاقات غیرمنتظره!»که من به تازگی در سایت ویرگول منتشر کردم را نیز بخوانید،بدانید و به کاربرید:
اگر مایل به دیدن مطالب کاملتر و ویدئو های بیشتر در زمینه یادگیری مهارت هستید،به شما پیشنهاد می کنم که به کانال تلگرام من به آدرس زیر بپیوندید: