
سلام بر شما خواننده عزیز،محترم و دوست داشتنی
میرکمالی هستم،علی میرکمالی
با اینکه من توانسته بودم در زندگی شخصی خود از زیر یادگیری زبان،فرار کنم و به مشکلی هم برنخورم ولی برای گذر از غول کنکور،مجبور بودم که این مهارت را برای زدن تستهای کنکور هم که شده ،تقویت کنم.برای همین در زمانی که برای کنکور درس می خواندم؛زمان ویژه ای برای تقویت زبان البته به سبک کنکوری گذاشتم!
یکی از نکاتی که برای درس زبان در کنکور مهم بود؛دانستن معانی لغات بود که من در آن خیلی ضعیف بودم.یکی از کتاب های خوبی که حسین آقا برای من از میدان انقلاب خرید،دیکشنری آکسفورد برای دانش آموزان بود که با ترجمه فارسی در ایران چاپ شده بود.

یکی از بزرگترین محسنات این کتاب که خیلی برای من مفید بود آن بود که در زیر معنی هر لغت به فارسی،یک و یا چند جمله هم که آن لغت در آن به کار رفته بود را با معنی،به عنوان مثال می آورد.
یعنی یک نکته به ظاهر کوچک،باعث می شد که من یک ارتباط بیشتری با لغت برقرار کنم و یک درکی از معنی آن لغت در ذهنم پیدا کنم.کاربرد لغت در یک جمله ساده که بقیه کلمات آن برای من مفهوم و قابل درک بود،اعتماد به نفسی به من می داد که من از یک جمله فقط معنی یک کلمه را نمی دانسته ام و آن را هم باید کمی تمرین کنم تا بتوانم حفظ کنم و یاد بگیرم.

آن زمان،برای حفظ کردن این لغات جدید با استفاده از این دیکشنری راهکاری به ذهنم خطور کرد.ورق کاغذ دفترهایم را کندم و به صورت افقی به سه قسمت برش زدم،یک چیزی شبیه کاغذهای فیش برداری کتاب که آن زمان ها برای تحقیق استفاده می شد و من زمانیکه پروژه ای تحقیقی با معلم هندسه مان آقای فیض انجام داده بودم با آنها آشنا شده بودم.
گوشه بالا سمت چپ کاغذ،لغت انگلیسی را با رنگ قرمز می نوشتم.گوشه بالا سمت راست،معنی فارسی را با خودکار سبز می نوشتم.زیر آن یک جمله انگلیسی از مثال های دیکشنری را با رنگ آبی می نوشتم ولی آن کلمه را درون جمله با رنگ قرمز؛پایین آن ،معنی کامل جمله را با خودکار سیاه در حالی می نوشتم که معنی آن لغت با خودکار سبز بود.

وقتی که تعداد این برگه ها برایم زیاد شد،آن ها را به ترتیب حروف الفبای انگلیسی،درون یک جعبه کفش چیدم و به صورت روزانه آنها را مرور می کردم.بعد از مدتی متوجه شدم که تعدادی از آنها را یاد گرفته ام ولی هنوز خیلی از آنها را نمی دانم؛برای همین تصمیم گرفتم که آنهایی که بلد بودم را،ته لیست بگذارم و آنهایی که بلد بودم را به سر لیست منتقل کنم تا بیشتر مرور شود.
خلاصه اینکه مغزم را درگیر یک بازی کرده بودم و همانطور که شما هم خوب می دانید،مغز و ذهن همه ما عاشق بازی کردن است.درگیری با دیکشنری و کاغذ و خودکار رنگی و جعبه کفش،بازی بود که آن زمان خیلی به من کمک کرد تا دایره لغاتم را برای کنکور در درس زبان بالا ببرم.
بعدها متوجه شدم که این کار البته به صورت بسیار کاملتر،روشی است که به نام جعبه لایتنر شناخته می شود و بسیار به یادگیری و حفظ کردن،حتی در موارد دیگری به غیر از زبان هم کاربرد دارد.

الان هم که با اپلیکیشن زبانشناس دارم زبان انگلیسی یاد می گیرم،درون آن به صورت مجازی،جعبه لایتنر وجود دارد که من حدود پنج هزار لغت درون آن برای مرور و یادگیری دارم که فکر می کنم با این مشغله من،نیاز به زمانی در حد عمر کلاغ خواهم داشت!اما همچنان روحیه خودم را حفظ کرده و به یادگیری آنها مشغول هستم.
روشی که این روزها برای خودم ابداع کردم این است که موقع برخورد به لغت جدید،سعی می کنم آن را بارها و بارها،حتی در حد نصف صفحه،بنویسم تا دیکته آن،ملکه ذهنم شود.یکی از خوبی های این روش این است که سر رسیدها و سالنامه هایی که از سالهای قبل برایم بلامصرف مانده است،زودتر پر می شود و دلم می آید که آنها را دور بیاندازم!

فکر می کنم نوشتن لغت باعث می شود که علاوه بر اینکه با حس بینایی لغت را می بینیم و با حس شنوایی تلفظ آن را می شنوم؛یک جورهایی حس لامسه ام هم درگیر شود و شاید به نوعی،نوشتن با دست و لمس خودکار و کاغذ به مغز من این امکان را می دهد که از پنجره دیگری هم،دریافتی داشته باشد.
در مورد من که کمک کرده است تا ارتباط بهتری با لغت بگیرم.حداقل آن این است که همزمان،مهارت نوشتنم به انگلیسی هم تقویت می شود.چراکه ابتدایی ترین کار برای نوشتن این است که شما دیکته کلمات را صحیح بلد باشید.البته که لغت نوشته شده توسط من با دستخط خودم،یک جایگاه جداگانه و ملموس و آشنا در ذهنم هم ایجاد می کند که فکر می کنم در یادگیری من موثر باشد.

یک ترفند دیگری هم تازگی به مدد اینترنت انجام می دهم و آن این است که لغت جدید را به انگلیسی در قسمت تصاویر گوگل سرچ می کنم و کلی عکس مرتبط با آن کلمه برایم می آید که به نقش بستن آن در ذهنم کمک می کند.
جالب است که خیلی وقتها برای کلمات انتزاعی هم تصاویر مرتبطی می آید که به درک بهتر معنی آن لغت بسیار کمک می کند.این کار باعث می شود که در حافظه بصری من هم این لغت جایگاهی پیدا کند و مجموع این ارتباطات در مغز است که موجب به خاطرسپاری بسیار بهتر معنی یک لغت در ذهن من می شود.

همه ما هنگام یادگیری به مشکلات و موانعی برمی خوریم که باید از سد آنها بگذریم.به نظر من،ذهن مهمترین ابزار برای عبور از این موانع است؛دیروز من در زبانشناس مطلبی تحت عنوان:«محدودیت تو ذهنت نیست،انتخاب تو ذهنته!» منتشر کردم که به نوعی هم راستای همین مطلبی است که خواندید و از شما با کمال احترام دعوت می کنم که به مطالعه آن بپردازید.
اگر مایل به دیدن مطالب کاملتر و ویدئو های بیشتر در زمینه یادگیری مهارت هستید به شما پیشنهاد می کنم که به کانال تلگرام من به آدرس زیر بپیوندید:
(لینک آبی در بایو نیز در دسترس است) https//t.me/alimirkamalicoach
صمیمانه از شما سپاسگزارم که این متن را مطالعه فرمودید و بی صبرانه منتظر خواندن نظرات و تجربیات شما هستم.
دوستدار شما
علی میرکمالی
چهارشنبه
دهم خردادماه یکهزار و چهارصد و دو
1402/3/10