
چندی پیش در یک جمع خانوادگی صحبت یکی از اعضای فامیل به پیش آمد.
در آن جمع صحبت همه مبنی بر این بود که این فرد بسیار شخص محترم و درستکاری است اما در طول زندگی شخصیش با آنکه تلاشهای فراوان و متعددی در زمینههای مختلف انجام داده است،اما هنوز بعد سالها شرایط اقتصادی خوبی پیدا نکرده است و خلاصه به قول آن ضرب المثل قدیمی:«هیچ وقت پیازش بیخ پیدا نکرده است.»
در واقع به نوعی برای همه این سوال مطرح شده بود که چطور ایشان در آستانه ۷۰ سالگی و با وجود ۵۰ سال کار و تلاش و فعالیت هنوز به یک شرایط منسجم و با ثبات دست پیدا نکردند؟
جالب بود که اتفاقاً همه متفق القول بودن که فرد مورد نظر شخص بسیار کوشا و فعالی هم هست و تا به حال کارهای مختلف و متعددی را هم راه اندازی کرده و انجام داده است،اما به دلایلی که برای حاضرین در آن مجهول بود ایشان آن نتیجه دلخواه و مطلوب و مورد نظر را پیدا نکرده بودند.
برای خود من هم عجیب بود که چه میشود که فردی این همه سال تلاش جهت و کوشش کند،آدم درستکاری باشد،اما هنوز هم در چنین سن و سالی به قول معروف:«هشتش گرو نهش باشد؟!»

برای رسیدن به پاسخ این سوال ذهن همه جمع را درگیر کرده بود،سعی کردم خوب به شرایط زندگی این فرد به مورد نظر دقت کنم و ببینم که چه نکتهای در تمام کارها انجام دادهاند مشترک بوده که موجب پیش آمدن چنین شرایطی برای ایشان شده است.
سعی کردم ببینم که ایشان با وجود انجام کارهای مختلف در زمینههای گوناگون در کسب و کار چه اشتباهی را به صورت مکرر و پی در پی تکرار کردهاند که باعث رسیدن به یک شرایط نامطلوب و غلط شده است؟
دقت کردم متوجه شوم در مقاطع تاریخی مختلف رفتار ایشان نسبت به دیگر هم دورهیهایشان چه تفاوتهایی داشته است که حاصل آن چنین شرایط بدی شده است؟
جالب است خدمتتان عرض کنم که فصل مشترک تمام رفتارهای صحیح درست و اصولی ایشان،تصمیم گیریهای غلطی بوده است که این فرد در مقاطع مختلف زمانی به دلیل کم اطلاعی و ناآگاهی از نحوه درست تصمیم گیری و نداشتن راهنما و طرف مشورتی آگاه و مطلع،مرتکب شده اند.
یعنی درست شروع هر کاری،به دلیل تصمیم گیری غلط در اشتباهترین شرایط ممکن صورت میگرفته است و به همین دلیل در عین صداقت و درستکاری و پشت کار و جهد و کوشش ایشان،نتیجه نهایی در غلطترین حالت ممکن رخ می داده است.
کمی به خودم آمدهام و زندگی زیسته خودم را تا این لحظه کمی مرور و بررسی کردم و جالب است که این نکته در مورد خودم نیز صدق میکرد.
یعنی هر آنجا که تصمیم گیری اشتباهی داشتم،در عین درست بودن دیگر موارد کار در نهایت به آن نتیجه مطلوب و دلخواه دست پیدا نکرده بودم.
به خودم یادآور شدم که از این به بعد می بایست در انجام کارهای مختلفی که قصد انجام آن را دارم روی مقوله تصمیم گیری زمان بیشتری بگذارم و دقت نظر بیشتری خرج نمایم.

در پایان از شما صمیمانه تشکر می کنم که نوشتار من را مطالعه کردید و مشتاقانه امیدوارم که شما همچنان پیگیر مطالب دیگر من نیز باشید.
دوستدار شما
علی میرکمالی
شنبه
پانزدهم مهرماه یکهزار و چهارصد و دو
1402/7/15
باکمال احترام از شما دعوت می کنم؛«به تفاوتهای افراد در یادگیری احترام بگذارید»که من به تازگی در سایت ویرگول منتشر کردم را نیز بخوانید،بدانید و به کاربرید:
اگر مایل به دیدن مطالب کاملتر و ویدئو های بیشتر در زمینه یادگیری مهارت هستید،به شما پیشنهاد می کنم که به کانال تلگرام من به آدرس زیر بپیوندید: