زمانی که درباره کارکرد صحبت میکنیم، تمایل داریم به رابطهای کاربری فکر کنیم، که میتونه نقشه، پیامرسان ها یا برنامه های اشتراک گذاری عکس باشه. ما میخواهیم که رابط کاربریمان پارامترهای کیفی متفاوتی داشته باشد، برای مثال دوست داریم اپلیکیشن نقشه پارامتر های زیر را داشته باشد:
زمانی که این انتظارها را برای کاربران برنامه مان قائل هستیم، بایستی همین انتظارات را برای رابط های برنامه کاربردی یا به طور اختصار (api) که از آنها استفاده میکنیم، داشته باشیم.
اگر رابط کاربری UI رابط بین کاربران و عمکرد اپلیکیشن است، پس API هم رابط بین توسعه دهنده و بدنه کدی است که آن عملکرد(برای مثال نقشه) را پیاده میکند. API ها نیز مانند رابط کاربری باید کارکرد درست و نحوه استفاده راحتی داشته باشند.
کتابخانه ها، فریم وورک ها، sdk ها و API ها همه جا هستند و به راحتی قابل دسترس هستند. مادامی که شما کد خود را به ماژول های متفاوت تقسیم میکنید، در واقع یک API بوجود می آید، که در آینده شما و دیگر توسعه دهندگان قرار است با آن کار کنید.
عملکرد یک چیز را میتوان اینگونه اندازه گیری کرد: عکس مدت زمانی که طول میکشد یاد بگیرید چگونه از آن استفاده کنید. هم توسعه دهندگان تازه وارد و هم حرفه ای زمان زیادی را صرف یادگیری نحوه استفاده از API ها میکنند. عملکرد ضعیف یک API میتواند توسعه دهنده را به استفاده نادرست و ایجاد باگ و حتی مشکلات امنیتی سوق دهد. این مسائل نه تنها توسعه دهندگان برنامه، بلکه کاربران را اپلیکیشن را نیز تحت تاثیر قرار میدهد. پس اهمیت درست کردن یک API کارآمد اینجا مشخص میشود.
در پست های آتی در مورد مواردی که یک محصول(حتی API) را کارآمد میکند، بیشتر صحبت میکنیم.
برگرفته از سایت : Medium.com