علم ساختاری اجتماعی ست. علم در انزوا و با مشاهدات آزمایشگاهی ساخته نمی شود؛ بلکه جامعه علمی باید متقاعد شود که ساختاری واقعی و جدید به وجود آمده است. علم در جامعه آکادمیک یک فرآیند مداوم و جمعی از مشاهدات، زیر سوال بردن آنها، اصلاح کردن و به موافقت جمعی رسیدن است. هر مشاهده علمی جدیدی باید از مسیر انتقادی همتایان محقق و مطالعات منتشر شده قبلی که قدرت زیادی در جامعه آکادمیک دارند بگذرد. این یعنی علم، نه مجموعه ای از نظرات، احساسات و عقاید.
