خیلی از چیزهایی که ما در ظاهر به عنوان «تغییر واقعی» میبینیم، در عمل فقط یک برگشت طبیعی به حالت عادی هستند.
این پدیده در آمار اسم دارد: رگرسیون به میانگین.
هر نتیجهای در دنیای واقعی از دو بخش ساخته میشود:
نتیجه = توانایی واقعی + شانس
توانایی معمولاً آرام و پایدار تغییر میکند.
اما شانس بالا و پایین میشود، گاهی هم شدید.
مشکل از جایی شروع میشود که یک نتیجه خیلی افراطی میبینیم.
در آن لحظه شانس هم به نفع یا ضرر شدید عمل کرده است.
در نتیجه بعدی، این شانس از بین میرود و نتیجه به حالت طبیعی برمیگردد.
بدون اینکه مهارت واقعی تغییر کرده باشد.
یک بازیکن در یک فصل ۳۰ گل میزند.
فصل بعد ۱۵ گل.
تحلیل اشتباه: افت عملکرد
تحلیل درست: فصل اول ترکیب مهارت + شرایط + شانس بوده
دانشجو یک بار ۱۹ میگیرد. بار بعد ۱۶.
تحلیل اشتباه: ضعیفتر شده
تحلیل درست: آزمون اول شرایط غیرعادی خوبی داشته
یک سهم در مدت کوتاه رشد شدید دارد. بعد وارد اصلاح میشود.
تحلیل اشتباه: تغییر روند قطعی
تحلیل درست: حرکت اول تا حدی ناشی از نوسان و هیجان بوده
بیمار در بدترین حالت به پزشک مراجعه میکند و بعد بهتر میشود.
تحلیل اشتباه: درمان معجزه کرده
تحلیل درست: بخشی از بهبود طبیعی و برگشت به حالت پایدار بوده
چرا این اتفاق را اشتباه میفهمیم
ذهن انسان به دنبال علت است، نه تصادف.
وقتی چیزی خوب میشود، دنبال دلیل میگردد.
وقتی بد میشود، دنبال مشکل.
در حالی که بخشی از این تغییرات فقط نوسان طبیعی دادههاست.
در دادههای واقعی:
نتیجه = بخش ثابت + نویز تصادفی
وقتی نویز به شکل غیرعادی به نفع یا ضرر عمل کند، نتیجه افراطی میشود.
در مشاهده بعدی، این نویز معمولاً تکرار نمیشود.
به همین دلیل نتایج افراطی به سمت میانگین برمیگردند.
رگرسیون به میانگین یعنی:
هر نتیجه شدید، لزوماً نشانه تغییر پایدار نیست.
گاهی فقط یک انحراف موقت از حالت طبیعی است.
اگر یک نتیجه خیلی خوب یا خیلی بد دیدی، قبل از نتیجهگیری قطعی این را بررسی کن:
آیا این تغییر ناشی از تغییر واقعی در سیستم است یا فقط ترکیب مهارت ثابت و شانس موقت؟
رگرسیون به میانگین یادآوری میکند که در تحلیل دادهها، سادهترین توضیحها اغلب درستترین هستند.