
هوش مصنوعی (AI) صنعت امنیت سایبری را تحت تأثیر قرار داده است و فروشندگان از همه نوع تلاش می کنند تا هوش مصنوعی را در راه حل های خود ادغام کنند. اما رابطه بین هوش مصنوعی و امنیت چیزی فراتر از اجرای قابلیتهای هوش مصنوعی است – در مورد اینکه مهاجمان و مدافعان چگونه از فناوری برای تغییر چهره چشمانداز تهدید مدرن استفاده میکنند. این همچنین در مورد چگونگی توسعه، به روز رسانی و محافظت از مدل های هوش مصنوعی است. امروزه، سه رکن اصلی هوش مصنوعی در امنیت سایبری وجود دارد – و از آنجایی که تعداد فزایندهای از سازمانها به ارائهدهندگان امنیتی با راهحلهای مبتنی بر هوش مصنوعی روی میآورند، درک نحوه استفاده از آن فناوری به طور فزایندهای اهمیت دارد.
📷
از آنجایی که پذیرش راه حل های مبتنی بر هوش مصنوعی به افزایش سرسام آور ادامه می دهد، کسب و کارها به طور فزاینده ای تشخیص می دهند که حفاظت از این راه حل ها باید در اولویت باشد. راهحلهای هوش مصنوعی بر روی حجم عظیمی از دادهها آموزش میبینند (هر چه دادههای بیشتر، راهحل دقیقتر باشد)، به این معنی که مهاجمی که موفق به نقض یکی از این راهحلها میشود ممکن است در گنجینهای از دادههای مشتری، مالکیت معنوی، اطلاعات مالی، نشسته باشد. و سایر دارایی های ارزشمند با توجه به اینکه مهاجمان از این بردارهای حمله با سرعت رو به رشدی استفاده می کنند، اولین خط دفاعی برای سازمان ها توانایی آنها در دفاع از مدل های هوش مصنوعی است که به طور روزانه استفاده می کنند.
خوشبختانه، این مشکل یک راز نیست – در واقع، بازار راه حل هایی که به طور خاص برای محافظت از مدل های هوش مصنوعی طراحی شده اند، به سرعت در حال رشد است و تعداد قابل توجهی از استارت آپ ها در یکی دو سال گذشته ظهور کرده اند. همچنین مهم است به یاد داشته باشید که در حالی که راه حل هایی مانند هوش مصنوعی مولد نسبتا جدید هستند، هوش مصنوعی مدت زیادی است که وجود داشته است – و بیشتر راه حل های هوش مصنوعی درجاتی از امنیت را در خود دارند . با این اوصاف، سازمانها باید همیشه اقدامات اضافی لازم را برای محافظت از خود و دادههایشان انجام دهند، و هیچ کمبودی در راهحلهای شخص ثالث وجود ندارد که بتواند به دفاع از خطوط لوله هوش مصنوعی در برابر مهاجمانی که به دنبال امتیاز آسان هستند، کمک کند.
با رشد روزافزون دسترسی هوش مصنوعی، تعجب آور نیست که مهاجمان از این فناوری برای اهداف خود استفاده می کنند. همانطور که هوش مصنوعی به سازمان ها اجازه می دهد تا عملیات خود را ساده کنند و فرآیندهای خسته کننده و تکراری را خودکار کنند، همچنین به مهاجمان کمک می کند تا مقیاس و پیچیدگی حملات خود را افزایش دهند. از نظر عملی، مهاجمان واقعاً از هوش مصنوعی برای انجام انواع «جدید» حملات استفاده نمیکنند – حداقل هنوز. اما این فناوری، مشارکت در تاکتیکهای حمله موجود را با حجم بسیار بالا آسانتر میکند.
به عنوان مثال، کلاهبرداری های فیشینگ یک بازی اعداد است – اگر فقط ۱٪ از گیرندگان روی یک پیوند مخرب کلیک کنند، این یک پیروزی برای مهاجم است. اما با کمک هوش مصنوعی ، مهاجمان میتوانند سطح بیسابقهای از شخصیسازی را در ایمیلهای فیشینگ خود اعمال کنند و آنها را قانعکنندهتر و خطرناکتر از همیشه کند. بدتر از آن، هنگامی که یک سازمان در معرض خطر قرار گرفت (از طریق فیشینگ یا ابزارهای دیگر)، مهاجم میتواند از هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل دادههای کشف و ایجاد یک فرآیند تصمیمگیری استفاده کند که انتشار را هم آسانتر و هم مخفیانهتر میکند. هرچه مهاجمان بیشتری بتوانند انتشار خودکار را انجام دهند، سریعتر میتوانند به هدف خود برسند – اغلب قبل از اینکه ابزارهای امنیتی سنتی حتی بتوانند حمله را شناسایی کنند، چه رسد به اینکه به طور مؤثر به آن پاسخ دهند.
این بدان معناست که سازمانها باید آماده باشند – و با داشتن راهحلهایی شروع میشود که میتواند این حملات با حجم بالا و پیچیدگی بالا را شناسایی کرده و از آن دفاع کند. در حالی که بسیاری از کسبوکارها ممکن است راهحلهایی برای دفاع در برابر کلاهبرداریهای فیشینگ، حملات بدافزارها و سایر عوامل داشته باشند، مهم است که این راهحلها را آزمایش کنید تا مطمئن شوید که با افزایش تکرار و پیچیدهتر شدن حملات، موثر باقی میمانند. رهبران امنیتی باید به خاطر داشته باشند که فقط داشتن راهحلهای مناسب نیست، بلکه باید مطمئن شوند که در برابر تهدیدات دنیای واقعی مطابق انتظار عمل میکنند.
رکن نهایی آن چیزی است که متخصصان امنیتی با آن آشنا هستند: فروشندگان امنیت سایبری که از هوش مصنوعی در محصولات خود استفاده می کنند. یکی از چیزهایی که هوش مصنوعی در آن بهترین است، شناسایی الگوها است که آن را برای شناسایی فعالیت های مشکوک یا غیرعادی ایده آل می کند. تعداد فزایندهای از فروشندگان در راهحلهای تشخیص خود از هوش مصنوعی استفاده میکنند، و بسیاری نیز از هوش مصنوعی برای خودکارسازی عناصر خاصی از اصلاح استفاده میکنند. در گذشته، مقابله با تهدیدات سطح پایین یک عنصر خسته کننده اما ضروری امنیت سایبری بوده است. امروزه، هوش مصنوعی میتواند بسیاری از این فرآیند را خودکار کند، به طور خودکار با حوادث جزئی برخورد کرده و به متخصصان امنیتی اجازه میدهد تا تنها بر تهدیداتی تمرکز کنند که مستلزم توجه مستقیم هستند.
این ارزش قابل توجهی را به طیف گسترده ای از راه حل های امنیتی اضافه کرده است، اما در خلاء اتفاق نمی افتد. مدلهای هوش مصنوعی باید حفظ شوند، و همکاری با فروشندگانی که به خاطر بهروزرسانی مداوم مدلهایشان شهرت دارند، مهم است. بررسی شرکای امنیتی بالقوه بسیار مهم است و سازمانها باید بدانند که فروشندگان چگونه با هوش مصنوعی کار میکنند: دادههای آنها از کجا میآیند، چگونه از مشکلاتی مانند سوگیری ذاتی اجتناب میکنند و سایر عوامل میتوانند (و باید) بر تصمیمگیری در مورد کار کردن با یک خاص تأثیر بگذارند. فروشنده در حالی که راهحلهای هوش مصنوعی تقریباً در هر صنعت مورد توجه قرار گرفتهاند، همه آنها برابر نیستند. سازمانها باید اطمینان حاصل کنند که با شرکای امنیتی کار میکنند که نکات و نکات فنآوری را درک میکنند، نه فروشندگانی که «AI» را صرفاً بهعنوان یک کلمه تبلیغاتی در نظر میگیرند.
از آنجایی که هوش مصنوعی به طور فزایندهای در سراسر چشمانداز امنیت سایبری فراگیر میشود، برای سازمانها مهم است که با روشهایی که واقعاً از آن فناوری استفاده میشود آشنا شوند. این بدان معنی است که هم راههایی را که هوش مصنوعی میتواند راهحلهای امنیتی را بهبود بخشد و هم راههایی را که میتواند به مهاجمان در ایجاد حملات پیشرفتهتر کمک کند، درک کنید. همچنین به این معنی است که باید از دادههایی که مدلهای هوش مصنوعی امروزی بر اساس آنها ساخته میشوند محافظت شوند – و همکاری با فروشندگانی که بهکارگیری ایمن و ایمن این فناوری را در اولویت قرار میدهند بسیار مهم است. با درک سه رکن اصلی هوش مصنوعی و امنیت، سازمان ها می توانند اطمینان حاصل کنند که دانش پایه مورد نیاز برای نزدیک شدن به فناوری را با اطمینان دارند.