
در حالی که هوش مصنوعی، رباتهای چت و دستیاران مجازی تا قبل از راهاندازی ChatGPT مفاهیم جدیدی نبودند، اما توانستند مکالمه را به سطح بعدی ببرند. امروزه به نظر می رسد که هوش مصنوعی به سرعت در حال تبدیل شدن به بخشی از زندگی ما است. حرفهایها در تقریباً هر صنعتی در مورد چیستی، آنچه که میتواند باشد و چگونه پتانسیل مورد استفاده منحصر به فرد خود را باز کنند، وسواس دارند.
به همین دلیل بسیار مهم است که به یاد داشته باشید که راه اندازی عمومی ChatGPT تنها در ۳۰ نوامبر ۲۰۲۲ رخ داد – کمتر از دو سال پیش. در کمتر از ۲۴ ماه، فناوری بار دیگر در جهتی جدید و جسورانه تغییر کرده است، با سرعتی که هیچ نشانه ای از کند شدن آن به این زودی ها نشان نمی دهد.
بر این اساس، جای تعجب نیست که تقریباً در هر صنعتی که میتوانید نام ببرید، کمبود شدید مهارتهای فنی پیشرفته وجود دارد. خود این فناوری به سادگی سریعتر از آن چیزی است که انسان میتواند بر آن تسلط پیدا کند.
📷
بر اساس یک مطالعه اخیر ، حدود ۷۰ درصد از رهبران کسب و کار می گویند که شکاف مهارت های حیاتی وجود دارد، به طوری که تجزیه و تحلیل داده ها و مدیریت پروژه جزو پرتقاضاترین مهارت های سخت دوران مدرن هستند. شکاف مهارت های دیجیتال به قدری گسترده است که تخمین زده می شود ۱۴ کشور گروه ۲۰ ممکن است در نتیجه مستقیم رشد تولید ناخالص داخلی ۱۱.۵ تریلیون دلاری را از دست بدهند.
اما خوشبختانه همه امیدها از بین نمی رود. هنگامی که یک سازمان تلاش می کند تا شکاف مهارت های فنی را بهتر درک کند، به ویژه در رابطه با مفاهیم سطح بالا مانند یادگیری ماشین، در موقعیت بسیار بهتری برای کاهش ریسک ناشی از حرکت رو به جلو قرار می گیرد. فقط باید چند نکته کلیدی را در طول مسیر در نظر داشته باشید تا به آن نقطه برسید.
برای نشان دادن اینکه چگونه در مجموع به این نقطه رسیدیم، یک لحظه متوسط رابطه تجاری خود را با فناوری در نظر بگیرید.
برای اینکه در این مرحله به عنوان یک «شرکت فناوری» در نظر گرفته شوید، نیازی به داشتن تیمی از مهندسان نرمافزار یا گروهی از مشتریان SaaS ندارید.
هر سازمانی که تا این حد به فناوری مدرن متکی باشد یک “شرکت فناوری” است.
اکنون، به تغییر عمده ای فکر کنید که یادگیری ماشین، به ویژه – دوباره، یک افزوده نسبتاً جدید به این جهان – در برخی از حوزه های ذکر شده در بالا ایجاد کرده است. در حوزه منابع انسانی، طرز تفکر ما در مورد همه چیز از استعدادیابی تا آموزش و توسعه کارکنان را کاملاً تغییر داده است. الگوریتمهای یادگیری ماشینی رزومههای بیشماری را در یک لحظه تحلیل میکنند و نامزدهای ایدهآل را به همان سرعت برجسته میکنند. مهارت ها و ترجیحات کارکنان را می توان برای شخصی سازی برنامه های آموزشی برای حداکثر اثربخشی تجزیه و تحلیل کرد.
در مدیریت زنجیره تامین، یادگیری ماشین و هوش مصنوعی را می توان برای مواردی مانند بهینه سازی موجودی استفاده کرد. الگوریتمها میتوانند سطوح موجودی را پیشبینی کنند تا اطمینان حاصل شود که در بدترین لحظه ممکن چیزی از انبار خارج نمیشود.
از نظر مدیریت ارتباط با مشتری، انواع کسب و کارها با امتیازدهی و تقسیم بندی خودکار سرنخ، تجزیه و تحلیل پیش بینی کننده برای فروش و تجزیه و تحلیل احساسات برای استخراج ارزش بیشتر از بازخورد مشتریان، موفقیت بزرگی داشته اند.
همه اینها به یک واقعیت بسیار ساده اشاره دارد: هوش مصنوعی، و به ویژه یادگیری ماشینی، به سرعت در حال پیشرفت است.
همانطور که یادگیری ماشین تغییر می کند، مواردی مانند مدیریت ارتباط با مشتری، مدیریت زنجیره تامین و منابع انسانی – ستون های اصلی که هر کسب و کاری بر اساس آنها ساخته می شود – تغییر می کند. با تغییر آنها، خود کسبوکار در سطح بنیادی نیز به خوبی عمل میکند. همه چیز به قدری ارگانیک به هم گره خورده است که جدا کردن همه آنها غیرممکن است.
دقیقاً به این صورت است که شما یک مسئله نوظهور مانند شکاف مهارت های فناوری اطلاعات را در نظر می گیرید و آن را با سرعتی سریع تر از آن چیزی که حتی بسیاری از متخصصان یک دهه پیش فکر می کردند ممکن است تسریع کنید.
اگر احساس میکنید برای مدت طولانی در مورد این شکاف مهارتی شنیدهاید، به این دلیل است که دارید. اما باور کنید یا نه، مشکل همچنان در حال بدتر شدن است – و انتظار میرود این کار ادامه پیدا کند. مطالعه دیگری نشان داد که تقریباً ۱/۳ کارفرمایان می گویند که شکاف مهارتی امروز بدتر از یک سال پیش است.
اما به طرز شگفت انگیزی، تقریباً ۵۶ درصد از مدیران استخدام «پیشبینی میکنند» که مداخلات مبتنی بر فناوری مانند هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی باعث «تغییر عمده» در انواع مهارتهایی میشود که برای داشتن نامزدهای احتمالی نیاز دارند.
کلمه کلیدی، البته، “پیش بینی” است. با توجه به تغییرات زیادی که قبلاً در چند سال اخیر دیده ایم، بسیاری معتقدند که مهم ترین تغییر هنوز در راه است. اگر این تغییر یک امر اجتناب ناپذیر است، تلاش برای به تاخیر انداختن آن بی معنی است. درعوض، باید با در آغوش گرفتن استعدادهای نوظهور در بازارهای جهانی، آن را در آغوش گرفت تا نیازهای فناوری آینده را هنگام ورود آنها برآورده کند.
تحلیل داده ها. هوش مصنوعی / یادگیری ماشینی مهندسی نرم افزار. امنیت سایبری. یادگیری UX/UI. اینها از جمله مهارت هایی هستند که کسب و کارها باید به دنبال آن در کارکنان جدید باشند تا بتوانند در بازار استعدادهای جهانی رقابتی باقی بمانند. اگر آنها نمی توانند نامزدهای بالقوه ای را پیدا کنند که این نیازها را برآورده کند، باید کسانی را که قبلاً باید برای پر کردن شکاف ها آموزش دهند.
اگر هیچ چیز دیگری نباشد، کمبود بحرانی فعلی مهارتهای فناوری پیشرفته یک حقیقت ساده را برجسته میکند: همه کسبوکارها چه بخواهند چه نخواهند «کسبوکارهای فناوری» هستند.
با گذشت سالها، فناوری به آرامی بخشی از DNA تقریباً هر سازمانی شد، در ابتدا فقط به عنوان وسیله ای برای بهره وری، اما در نهایت پایه و اساس مزیت رقابتی یک شرکت در بازار را تشکیل داد. فناوری اطلاعات بخشی از این سازمان هاست. اگر آن را حذف کنید، چیز زیادی باقی نمی ماند.
به همین دلیل، شرکت ها متعهد به سرعت تکامل فناوری هستند – در این مورد، به سرعت فوق العاده ای. در آن مرحله، تنها دو گزینه در دسترس است. اولین مورد این است که تمام تلاش خود را برای همگام شدن با آن سرعت انجام دهید و به اندازه کافی انعطاف پذیر باشید تا نیازهای امروز را برآورده کنید و برای خواسته های فردا بهتر آماده شوید.
دوم این است که پاشنههای خود را فرو کنید، سرتان را در شنها فرو کنید و به روشی «مدرسه قدیمی» برای انجام کارها تکیه کنید، فقط به این دلیل که «این چیزی است که همیشه مؤثر بوده است».
اشتباه نکنید: کسانی که انعطاف ناپذیر می مانند و اصرار دارند که شکاف مهارت های فناوری اطلاعات مشکل آنها نیست، به زودی خود را از رقبای چابک تر و باهوش تر خود عقب می اندازند. این موضوع «اگر» نیست، بلکه «وقتی» است.
در واقع، خیلی ساده تر از این نمی شود.