شمع جان

من گرفتار دو عالم شده ام از سوی تو

اشک میریزم تا ابد با یادی از ابروی تو

می شوم دلتنگ با رفتنت ای بی وفا

می سوزم؛ تا که روزی باز ببوسم روی تو

می روی تا که بدانم قدر تو همچون دُر است

کاش بمانی،گم شوم در پیچ و تاب موی تو

شمع جانم بعد از این خاموش شود از دوریَت

گفته بودی قبل از این،پیوسته باشم شوی تو

خواهشی دارد ز خود این دل بیچاره ی من

مِی میخواهد،فقط مست می شود با بوی تو

علی ارباب صادقی