هرگاه شمار آدمهای #گرفتار در گرفتاریهای روزمره زندگی زیاد شود، کسب و کار #رمالان و #شیادان هم رونق میگیرد. آدم گرفتار، دیگر حوصله و امیدی برای حل گرفتاریهایش با طرحهای سخت، درازمدت و متعارف ندارد. خسته است و درمانده. چه راهی سادهتر از رمل، جادو و جمبل. شاید با یک وردی و فوتی، نجات یابد. اگر هم نشد، مدتی در خلسه جادو، احساس خوشی و امید که میکند. وای به روزی که به جادو باور کند، باوری شیرین که اعتیادش، ویرانکننده است. رمالان بد هستند و خطرناک، اما به پای شیادان نمیرسند. اینها چیزهای جذابی که آدم گرفتار دوست دارد بشنود میگویند. برای مسائل پیچیده، نسخه ساده و شفاف دارند. برای هر مسیر طولانی و سختی، میانبری آسان در جیبشان دارند. برای آدم گرفتار، بالاتر از سیاهی رنگی نیست و چیزی برای از دست دادن ندارد، رفتن در میانبر را میپذیرد و به تدریج «آدم گرفتار» به «آدم اسیر گرفتار» تغییر میکند و میبیند که بالاتر از سیاهی، رنگهای دیگری هم هست.