
سلام. چطورید؟
امروز میخوام در مورد نامه نوشتن برای استاد حرف بزنم. این نوع نامه ها معمولا در برگه امتحانی نوشته میشوند و هدف ان تاثییر روانی روی استاد برای افزایش نمره میباشد.
هممون میدونیم که سیستم اموزشی کل دنیا دچار ضعف های جدی هست و امیدوارم روزی رو ببینم که انسان ها از درس خودن لذت ببرن و نیاز به این چیزا نباشه.
اما چرا من باید در مورد این بنویسم؟ چون حمل بر خودستایی نباشه تجربه نشون داده من قلمم خوبه و تقریبا هر جنبنده ای رو نرم میکنه و نامه های سوزناک من سنگ دل ترین اساتید دانشگاهمون رو تحت تاثیر قرار داده.(اره ما یه همچین ادمایی هستیم)?
بیاید به هم قول بدیم که
۱. دروغ ممنوع
نامه نوشتن نباید باعث ترویج دروغ توی جامعه بشه چون دروغ اعتماد رو نابود میکنه و این به نفع هیچ کس نیست.
۲. نامه برای درس های تخصصی ممنوع
چون این باعث بی اعتبار کردن مدرک تحصیلی میشه که اصلا به نفع هیچ کس نیست. مثلا تو رشته ی ما (نرم افزار) اگه یکی همه ی درس های تخصصی رو با نامه پاس کنه فردا تو بازار کار به مشکل میخوره و بقیه رو هم به مشکل میندازه.
۳. وقتی میدونید پاس میشید ننویسید
فقط وقتی که میدونید که میوفتید بنویسید. چون اینجوری همه میخوان نامه بنویسن و نامه تاثییرش کم میشه و ممکنه باعث افتادن بقیه بشید. (حالا مثلا ۱۵ تو میخوای ۱۷ کنی که کجای دنیا رو باهاش بگیری)
۱ . استاد شناسی:
مهم ترین بخش نامه نوشتن استاد شناسیه که سعی میکنم با یه مثال توضیح بدم. مثلا برای استادی که اصرار داره که بچه های دانشجو باید کار کنن شما میتونید بنویسید که من کار میکنم و وقت نکردم درس بخونم (تاکید میکنم که دروغ نگید). ینی میخوام بگم با توجه به شناختی که از استاد سر کلاس (اگه رفته باشید البته?) پیدا کردید میتونید نامه ی هوشمندانه تری بنویسید.
۲. غلط املایی و خط خوردگی:
اصطاد با دیدن قلت املایی با خودش میگه این دانشجو بیسواده و بار منفی نامه رو بسیار زیاد میکنه. راه حلش هم اینه که کلماتی که املاشون رو مطمعن نیستید استفاده نکنید. در مورد خط خوردگی هم باید اول فکر کنید که چی میخواید بنویسید بعد شرو کنید به نوشتن.
۳. ادبیات :
ادبیات هم خیلی مهمه حتی اگه با استاد صمیمی هستید هرگز نامه رو با لحن صمیمانه ننویسید. چاپلوسی هم نکنید چون تاثییر عکس میزاره. معمولا استادا خوششون نمیاد از چاپلوسی. سعی کنید خیلی محترمانه با کلمات عادی فقط دلیل خودتون رو بگید و تعادل رو رعایت کنید.
۴. کوتاه ولی تاثییر گذار:
استادا نامه های بلند رو اصلا شروع به خوندن نمیکنن. خودتون رو جای استاد بزارید و قدری بنویسید که اگه استاد بودید میخوندید.
ماکزیمم ۲۰ تا ۳۰ کلمه کافیه و میتونه تاثیر خودشو بزاره
جملاتی مثل من ترم ۱۰ ام . شیش بار این درسو برداشتم. مشروط میشم و... هم تاثییرگذارن (باز تاکید میکنم که دروغ ننویسید)
نکته: تو خیلی دانشگاه ها دو رقم اول شماره دانشجویی ورودی شما رو مشخص میکنه و میتونید به اون اشاره کنید.
۵. جملاتی که حس خوب میدن:
چنتا هم کلمه کلیدی میگم اینارو هم بگنجونید و باهاشون حس خوب به استاد بدید که برگه شما و نفرات بعدی رو بهتر صحیح کنه:
خسته نباشید (بنده خدارو هزار تا برگه ریختن جلوش و وقتی نامه رو میخونه احتمالا خسته اس)
زحمات طول ترم (الان که داره برگه شما رو صحیح میکنه داره به این فکر میکنه که چرا بچه ها قدر زحمات منو نمیدونن و شما با جمله هایی شبیه به این خوشحالش کنید در اون لحظه)
استفاده از ایموجی هم میتونه حس بهتر رو ایجاد کنه? ولی از گذاشتن ایموجی های ناراحت خوداری کنید چون برعکس عمل میکنه
فارق از نمره اینا ? رو بنویسید و حال استاد رو خوب کنید. (یکم به دنیا عشق بورزید) این کارتون باعث میشه استاد برگه بقیه رو هم بهتر صحیح کنه.
۶. جملات شکایت امیز ننویسید
مثلا این که چقدر بد درس دادی یا چقدر سخت امتحان گرفتی یا اینکه دقیقا از اون جایی که من نخوندم سوال دادی. این جمله ها هر چقدر هم محترمانه نوشته بشن و یا حتی اشاره ی غیر مستقیم بشه بهشون تاثییر خیلی منفی میزارن
۷. کجا و چطور بنویسیم:
معمولا اخر مینویسن نامه رو و سعی کنید یه جوری بنویسید که با جواب سوال ها قاطی نشه. مثلا جواب همه سوال ها راست چین نوشته شده نامه رو وسط چین بنویسید. خوش خط هم بنویسید که تمایل خوندن استاد رو بیشتر کنه.
امیدوارم که تونسته باشم چیزی بهتون اضافه کرده باشم.
این نکته هایی بود که به ذهن من رسید و تو این سال ها کم کم با تجربه و ازمایش جمع اوری شده بود.
اگه نکته ای هست اضافه کنید و از تجربیات خودتون بگید.
امیدوارم روزی رو ببینم که انسان ها از درس خودن لذت ببرن و نیاز به این چیزا نباشه.
پایدار باشید?