
مستند تلویزیونی چگونه دیکتاتور شویم یک مینی سریال، ساخته شبکه نتفلیکس است که توسط پیتر دنکلیج (او را از سریال معروف بازی تاج و تخت می شناسیم) روایت می شود.
هر قسمت از این سریال به تحلیل و بررسی یکی از دیکتاتور های تاریخ بشریت پرداخته و به نظر من اثری شیوا و قابل تامل ارائه کرده است. در هر قسمت دستورالعمل هایی گفته می شود که از عوامل تبدیل شدن یک شخص به یک دیکتاتور مستبد است.
تاکنون یک فصل شش قسمتی از این مستند ساخته شده و من قصد دارم برداشت شخصی و نکات قابل توجه و خلاصه هر اپیزود از این مستند را برای شما به رشته تحریر در آوردم. صد البته که قلم من به خوبی و کاملی مستند نیست و تماشای آن تجربه لذت بخشی را برایتان رقم خواهد زد.
قسمت اول این مستند به بررسی آدولف هیتلر، رهبر و پیشوای آلمان نازی پرداخت. داستان بسیار جالبی پشت تبدیل شدن یک سرباز و نقاش نه چندان توانا به یک مستبد و دیکتاتور بالفطره است.

و دستور العمل ها:
شماره 1: اولین قدم برای تبدیل شدن یک شخص به یک دیکتاتور این است که خود شخص باور کند توانایی خاص و ذاتی در فرمانروایی دارد. باور کند چیز خاصی در او نهاده شده تا بتواند خودش را وقف انجام هدفی کند. زمانی که خود فرد به این باور رسید، می تواند اطرافیان خود را هم مجاب کند که به او ایمان بیاورند. هیتلر از ابتدا این گونه نبود اما وقتی که در زمان و مکان درستی قرار گرفت توانست آدم های اطرافش را با خودش همراه کند و کم کم جنبش او رشد کرد و به چیزی تبدیل شد که در آن زمان انسان های زیادی آن را ستایش می کردند. او زمانی به این عقیده دست پیدا کرد که از جنگ جهانی اول به طور عجیبی جان سالم به در برد.
شماره 2: یکی از راز های موفقیت هیتلر این بود که توانست به مردم بفهماند که دشمنان مردم، دشمنان او نیز هستند. این گونه مردم به او اعتماد کردند و در پیشبرد اهدافش به کمک او آمدند. از ابتدا با یهودیان به مخالفت برخاست و آن ها را به عنوان دشمن معرفی کرد. او خشم و اعتراض مردم را شناسایی کرد و خودش را به عنوان حل کننده آن مشکل معرفی نمود.
شماره 3: در همین حین با سخنرانی هایی به قاعده، توانست شور و انگیزه در مردم ایجاد کند به گونه ای که مردم به نژاد و اصلیت آلمانی خود افتخار کنند و خود را از بقیه برتر بدانند. او در حین انجام ماموریتی، توانست برای جمعی سخنرانی کند و آن ها را با خودش و اهدافش همراه کند.
شماره 4: همین احساس برتری بود که نکته شماره چهار ما را رقم زد. یعنی هیتلر را به رهبر مورد علاقه مردم تبدیل کرد. او خود را از جنس مردم نشان می داد. با آن ها هم کلام می شد. لباس های پر زرق و برق یا گران به تن نمی کرد و تا جایی که می شد در بین مردم بود. نه فقط هیتلر، بلکه همه دیکتاتور ها چنین رفتاری را در ابتدای فعالیتشان برای جذب طرفدار انجام می دادند. به مرور زمان طرفداران او زیاد شدند و حزب نازی تاسیس شد.
شماره 5: اما هیتلر به این ها اکتفا نکرد و تلاش کرد که خود را در ناخودآگاه مردم بگنجاند. با تبلیغات و سخنرانی و.... . همه صلیب شکسته که نماد آلمان نازی است را دیده و می شناسیم. پُر بیراه نگفته ایم اگر این نماد را شناخته شده ترین نماد تاریخ بدانیم. هیتلر با استفاده از این نماد قدرتش را به رخ می کشید و خودش را در ذهن ها ثبت کرد، حتی تا همین الان!! و صد البته آن سبیل معروف که در زمان خودش طرفداران بسیاری داشت و ارادت مردم را نسبت به هیتلر نشان می داد. سیبیلی که آن را با نام مدل مسواکی کلاسیک هم می شناسند هیتلر را تقریبا جاودانه کرد.
او توانست مردم را با هم متحد کند. جامعه ای را تصور کنید که همه مردم یک حرف را می زنند. خواسته همه یکی است. در چنین جامعه ای چه کسی توانایی مخالف را دارد؟؟ هیتلر حرف دل مردم را به زبان می آورد. به آن ها حس غرور می داد. پس تعجبی ندارد که مردم به حرف های او گوش می دادند و کور کورانه او را می پرسیدند. آن زمان یونیفورم پوشیدن برای مردم افتخار به همراه داشت. زنده باد هیتلر گفتن برایشان مقدس بود و پیروی از هیتلر را یک ارزش تلقی می کردند.

شماره 6: هیتلر نفوذ خوبی بر مردم داشت. با نمایش ها و سخنرانی های سیاسی در ذهن مردم جا خوش کرده بود اما هنوز به یک تیم وفادار نیاز داشت. کسانی که بتوانند در هر شرایطی به کمک او بیایند. کسانی که در سیاست، رسانه، امورات نظامی سر رشته داشته باشند. همچنین به شخص هیتلر و آرمان های او باور قوی داشته باشند. همانطور که احتمالا حدس می زنید هیتلر آن افراد را هم دور خودش جمع کرد... . صدام حسین به خانواده اش در حکمرانی اعتماد کرد. استالین حامیان اصلی اش را ترفیع داد و آن ها را به مهره قابل اعتمادی برای خود تبدیل کرد.
شماره 7: مرحله آخر، ضربه زدن در زمان درست است. در بین دیکتاتور های تاریخ این مورد بسیار بارز است که برای رسیدن به اهداف خود صبرِ بسیار به خرج دهند. در مورد هیتلر اما کمی قضیه فرق می کند. او اعتراض های خودش را شروع کرد و در نهایت به زندان روانه شد. تقریبا از صحنه سیاست حذف شد و فرصت خود را از دست داد اما به وسیله همان افراد وفادار توانست به بازی برگردد. او زمانی که مردم به او و آرمان هایش نیاز داشتند (سقوط وال استریت) به صحنه وارد شد و آن زمان بود که توانست مقام صدراعظمی آلمان را تصاحب کند. کمی بعد تر، با مرگ رییس جمهور به نفر اول حکومت تبدیل شد و این آغاز یک دیکتاتوری بود!!
حال فرض کنیم که ما بر مَسنَد قدرت نشستیم. مطمئنا کسانی هستند که با ما و عقایدمان مخالفت می کنند و فقط منتظر کوچکترین لغزشی از طرف ما هستند. همانند خود ما منتظر اند که حاکم قدمی اشتباه بردارد تا فرصت را در یابند و برای پیشبرد اهداف خودشان از آن استفاده کنند. چگونه می توانیم قدرت خود را حفظ کنیم؟؟ چگونه می توانیم مخالفان خود را ساکت کنیم؟؟ چگونه دیکتاتور شویم؟؟