
چنین بود و روزی نبودت ز من|بدین درد غمگین مکن خویشتن
گردآفرید از بالای دژ خندهکنان به سهراب گفت: اکنون اینچنین غمگین نباش؛ روزی تو نبودهام؛ اما گمان ندارم تو خود نیز از نژاد ترکانِ توران باشی! که در توران هیچ پهلوانی با تو برابری نکرده و نمیکند ولیکن اگر به شاه ایران خبر رسد که پهلوانی از توران سپاه کشیده بهسوی ایرانزمین، شاه و رستم از جای بر میخیزند و فراموش نکن هیچکس آنوقت توان نبرد با رستمِ جهانپهلوان را ندارد و کسی از لشکریانت زنده نمیماند و نمیدانم در آخر آن نبرد چه به سر تو میآید! حیف و افسوس که پهلوانی چون تو شکار پلنگان شود، ای سهراب! بهتر است فرمان را گوش کنی و سپاهت را بهسوی توران بازگردانی و آنچنان بهزور بازوی خود ایمن نباش که گاو زورمندِ نادان نه از شاخهایش که از پهلوهای فربهاش ضربه میخورد و کشته میشود. سهراب چون این سخنان را شنید از سادهاندیشی و فریبی که خورده بود شرمگین و عصبانی شد و هرچه در پای دژ بود را ویران کرد و روی سوی گردآفرید کرد و فریاد زد: دیگر خورشید فرونشست پس وقت جنگ نیست، اما تو خواهی دید که فردا با این دژ و باشندگانش چه خواهم کرد.
چون سهراب بهسوی سپاه تورانیان بازگشت؛ گژدهم پیر، دبیر دژ سپید را فراخواند تا نامهای را که او میگوید را برای پادشاه ایران بنویسد، دبیر نزد پهلوان آمد و کژدهم نخست آفرین و درود بر کردگار کرد و پس از آن از بازیهای روزگار نوشت و گفت: که نزدیک ما سپاهی بزرگ از توران رسیده است و همهٔ ایشان جنگآور و رزمجو هستند؛ اما در میانشان پهلوانی سپهدار است که سنش بیش از دوازده سال نیست؛ اما قامتش بسان سرو است و اندامش چون خورشید تابان میماند، پهنای شانههایش بسان پیل جنگی است و اندامش مانند کوه، کمتر پهلوانی را دیدهام که چنین با گرز بجنگد و در میدان که شمشیر از میان بر میکشد دیگر ترسی از دریا و کوه ندارد و هنگامی که فریاد میکشد از غرندگی رعد هراسناکتر است و هیچ شمشیری بسان بازویش برنده نیست! چون تورانیان و این پهلوانشان به نزدیک دژ رسیدند هجیر دلاور لباس رزم پوشید و بر پشت اسب چالاک خودنشست و به نبرد سهراب شتافت، پهلوانمان تا آمد مژه بر هم زند و نفس از بینی به سر دهد، سهراب از روی زین برداشتش و ما همگان حیرت کردیم از آن بازوان توانمند! هرچند هجیر را نکشت؛ اما اکنون پهلوان ما اسیر سپاه ترکان است و اندیشهٔ ما پیش اوست. شاهنشاها! منِ پیرپهلوان سواران و یلان بسیار از ترکان دیدهام؛ اما چنین زورمند پهلوانی در تورانیان هرگز ندیدم، وای بر روزی که در میدان جنگ یلی را ببیند! وقتی بر پشت اسبش در میدان نبرد میتازد کوه و زمین شرمسار قدرتنمایی او هست، چون او دلاوری ندیدهام و هرچه بیشتر در میدان نبرد میبینمش بیشتر یاد سامِسوار میافتم، تو گویی خود سام پهلوان است که دوباره زنده شده و شمشیر کشیده است! شاها نام او بسیار بلند خواهد شد و هیچ پهلوانی یارای جنگ با او را نخواهد داشت، اگر دست نجنبانید و کوششی نکنید دیگر از تخت و تاج ایرانزمین چیزی نخواهد ماند، پس بشتابید و فرمان حرکت سپاه و کمین زدن پیشروی لشکر توران را بدهید که هدف سهراب تنها گرفتن دژ سپید نیست؛ او چون شیری بهسوی شما میشتابد. کژدهم نامه را مهروموم کرد و شبانه آن را به پیکی تیزپا داد و فرمودش چنان از اینجا خارج شو و بهسوی کاووس شاه برو که کسی از لشکر توران خبردار نگردد؛ پیک بهسرعت بهسوی دربار شاه ایران تاخت و از پشت پیک، کژدهم و هر که در دژ سپید بود بنهها را جمع کردند و مخفیانه در پناه تاریکی دژ را ترک نمودند و سوی ایران رفتند.
چون خورشید جهان را روشن کرد، تورانیان لشکری آراستند و پیشاپیش لشکر سهراب ایستاد و همگی بهپای دژ آمدند، سهراب سپهدار با نیزهای در دست پیش در دژ رفت و در را گشود و دید کسی در دژ نیست و تمام رزمجویان ایران شبانه گریختهاند؛ سپاه توران گرداگرد سهراب جمع شد تا ببیند فرمان سپهدار چیست.
پیک نامهٔ کژدهم را به دربار شاهنشاه ایران رساند، کیکاووس نامه را وقتی خواند در دلش غمی بزرگ نشت، دستور داد تا بزرگان لشکر ایران به حضورش رسند. تمام بزرگان سپاه ایرانزمین بهپیش پادشاه درآمدند و شهریار نامهٔ کژدهم را برای ایشان بخواند و ایشان همگی حیرتزده ماندند!
شهریار روی به آنها گفت: با این سخنها که کژدهم پیر گفته است اندیشه و خیال از ما رفته، اینک شما بگوئید چه باید کرد؟! کدام پهلوان ایران توان رزمیدن با این سپهدار تورانی را دارد؟!
همه یلان یک نظر شدند که راه نجات از این گرفتاری آن است که گیو پهلوان به زابل رود و به رستم آگهی دهد که مصیبتی بزرگ برای تخت شاهی ایران درآمده و جهانپهلوان را به آوردگاه فرابخواند که بیشک رستم پشتوپناه سپاه ایرانزمین است. پس کاووس شاه دبیر را فراخواند تا نامهای برای رستم بنویسند...
نشست آنگهی رای زد با دبیر|که کاری گزاینده بد ناگزیر

جلد دوم از داستانهای شاهنامه
همراهان گرامی از داستان ۶۲ تا داستان ۱۳۵ به ترتیب روایت در نسخه اصلی شاهنامه به همت انتشارات میراث اهلقلم در ۲۳۰ صفحه منتشر شد. (قیمت با تخفیف ویژه ۲۰۰ هزار تومان)
● کتاب داغ سهراب؛ سوگ سیاوش
● اثر علی نیکویی
۰۰۰۰۰۰
🚩 پیامک و تلگرام:
🔻 09370770303
🚩 برای خرید اینترنتی
🔻