ویرگول
ورودثبت نام
دکتر علی نیکوئی
دکتر علی نیکوئیدکتری در تاریخ ایران‌باستان؛ نویسنده ، ایران‌شناس Ph.d in ancient Iranian history; Writer, journalist,Iranology and Teacher
دکتر علی نیکوئی
دکتر علی نیکوئی
خواندن ۴ دقیقه·۱ سال پیش

پارهٔ ۵ داستانِ سیاوش از داستانِ داستان‌ها؛ داستان‌های شاهنامه فردوسی (۸۳)

بدین داستان نیز شب برگذشت | سپهر از بر کوه تیره بگشت

 چون خورشید رخشان از پشت کوه‌ها سر برآورد سودابه بر روی تخت خودنشست و تاجی از یاقوت و طلا به سر نهاد و دستور داد تا تمام دخترکان شبستان را به نیکویی بیارایند و به پیشش بیاورند و بر تخت‌های زرین بنشانند؛ پس به هیربد گفت: به‌پیش سیاوش برو و به او بگو که باید قدم رنجه نماید و به حرم‌سرای پادشاه درآید.

 هیربد به‌پیش شاهزاده رفت و دستور همسر پادشاه را به او رسانید، پسر کاووس شاه روی سوی شبستان کرد و چون به سراپردهٔ شاهی درآمد در کنار سودابه دختران زیباروی را بدید؛ سودابه که خود را چون خورشید زیبا کرده بود و غرق در جواهر و یاقوت بود دست سیاوش را بگرفت و در کنار خود بر روی تخت نشاند و بدو گفت: بر این دخترکان بنگر، بر این زیبارویان تا امروز حتی چشم مردی نرسیده؛ نیک ببینشان و هر کدام بیشتر بر دلت نشست آن را به من نشانده.

 سیاوش اندکی بر دختران نگریست، دوشیزگان از زیبایی سیاوش تاب برداشتن چشم از او را نداشتند و به یکدیگر می‌گفتند حتی ماه باآن‌همه زیبایی پیش شاهزاده کم‌فروغ است؛ سودابه دستور داد تا دخترکان به‌سوی جایگاه‌های خود روند، پس‌روی به سیاوش نمود و گفت: نمی‌خواهی به من بگویی کدام‌یک از این پریوشان را پسند کردی؟ شاهزاده، صورتت چون پریان زیباست و هیچ‌کدام از این دختران توان چشم دزدیدن از تو را ندارند و هر زنی تو را از دور می‌بیند از حُسنِ جمالت از هوش می‌رود، اکنون به من بگوی تا کدام‌یک از این دوشیزگان را خواهانی؟ در جمع دخترکان، دختران زیبای من نیز هستند آنها را دیدی؟

 سیاوش دمی سکوت کرد و پاسخ نداد و به اندیشه فرورفت که چگونه از دختران سودابه زنی برگزیند! که ایشان فرزندانِ دخترِ شاهِ هاماوران هستند و برایش مهتران ایران گفته بودند که پدر سودابه با ایران و شاهش چه کرد و چه دشمنی‌ها روان نمود و آه از نهاد ایرانیان از این ستم برآمد! سودابه نیز دختر همان شاه است و دخترانش از آن تخمه هم نژاد برده‌اند!

تا سیاوش آمد لب به پاسخ بگشاید سودابه پارچهٔ نازک پوشیده بر صورتش را برداشت و به شاهزاده گفت: این دخترکان زیباروی چون ماه‌اند اما تا تو چون منی که بسان خورشید می‌مانم را کنارشان می‌بینی به چشمت خوار می‌آیند؛ تو حق داری، وقتی خورشید هست زیبایی ماه به چشمت نمی‌آید؛ شاهزاده اگر اکنون با من پیمان بندی و سرپیچی از دستور من نکنی یکی از این دختران را بسان پرستار برایت خواهم گزید و روزی که شاهنشاه ایران از این جهان چشم بست تو یادگار او برای من می‌شوی و چون او مرا ارجمند خواهی داشت و تا هنگامی که پدرت زنده است تو از جان و تن من هرچه بخواهی از تو دریغ نخواهم کرد؛ پس ناگهان سودابه دست خود را بر گردن سیاوش انداخت و سرش را در آغوش کشید و گوشه‌ای از پیرهن خود را پاره کرد!

 چون این کار از سودابه سر زد، دو رخ سیاوش از شرم بسان گل سرخ شد و از مژگانش خوناب سرازیر شد، در دلش فریاد کشید ای کیهان خدیو[1] از دست این دیو مرا دور دار! چگونه من بر پدرم بی‌وفایی کنم؟ چگونه دوستی با اهریمن نمایم؟! اگر اکنون بدین زن پاسخی تند و سرد دهم در دلش آتش کینه فروزان خواهد شد و نزد پدر تاج‌دارم جادو و دروغ را باهم خواهد ساخت و شهریار سخن او را باور خواهد نمود؛ پس همان به که با او آرام و نرم سخن برانم و با زبان‌چرب او را از خود دور نمایم.

 سیاوش خود را از آغوش سودابه رهانید و روی به او گفت: تو که در زیبایی بسان ماهی، چه کسی در جهان لیاقت همسری تو را دارد؟ همان شاه جهان که اکنون شوی توست. برای من همان بس که تنها یک زن گزینم و آن دختر تو باشد پس تو هم درخواست مرا بپذیر تا دخترت همسر من گردد و به پدرم این خواستم را بفرما تا ببینیم خواست شاهنشاه چیست؛ اگر پدر تاج‌دارم نیز این پیوند را پذیرفت من با دخترت پیمان زناشویی خواهم بست و هرچه اینک به من گفتی هر دو از یاد خواهیم برد؛ اما آنچه که از زیبایی چهرهٔ من فرمودی و گفتی مهر و عشق من با جانت آمیخته شده! فراموش نکن چهرهٔ مرا خداوندگار زیبا چنین سرشته و تو این مهرت به چهرهٔ زیبا باید برای مالک زیبایی‌ها باشد که من نیز آفریدهٔ اویم! تو سرِ بانوانِ کشوری و بزرگ‌تر و مهترم، من تو را چون مادرم می‌بینم، پس بسیار برایم عزیز هستی. چون سخنان سیاوش بدین جا رسید از درگاه سودابه اندوهگین بیرون رفت درحالی‌که روحش از گفتار آن زن آسیمه‌سر بود.

چندی بعد کاووس شاه به حرم‌سرا درآمد و سودابه را بدید؛ سودابه شتابان و با لبی خندان به‌سوی شاهنشاه دوید و خود را در آغوشش انداخت و از شهریار مژدگانی خواست که شاها؛ پسرت از میان دوشیزگان زیباروی شبستان، دختر مرا پسند نمود و هیچ‌کدام از خوب نژادان دیگر به چشمش نیامد.

جز از دختر من پسندش نبود | ز خوبان کسی ارجمندش نبود

 

 



[1] یگانه پادشاه عالم / خداوندگار.

▪️کتاب داغ سهراب؛ سوگ سیاوش

جلد دوم از داستان‌های شاهنامه

همراهان گرامی از داستان ۶۲ تا داستان ۱۳۵ به ترتیب روایت در نسخه اصلی شاهنامه به همت انتشارات میراث اهل‌قلم در ۲۳۰ صفحه منتشر شد. (قیمت با تخفیف ویژه ۲۰۰ هزار تومان)

● کتاب داغ سهراب؛ سوگ سیاوش

● اثر علی نیکویی

۰۰۰۰۰۰

🚩 پیامک و تلگرام:

🔻
09370770303

سیاوششاهنامه فردوسیفردوسیدکتر علی نیکویی
۱۸
۴
دکتر علی نیکوئی
دکتر علی نیکوئی
دکتری در تاریخ ایران‌باستان؛ نویسنده ، ایران‌شناس Ph.d in ancient Iranian history; Writer, journalist,Iranology and Teacher
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید