
یکی شهر بُد شاه را شاههِ نام | همه از در جشن و سور و خرام
هاماوران شهری داشت بنام "شاهه" که قصرهای مجلل سالار هاماوران در آنجا بود؛ کاووس شاه و همراهانش به شهر شاهه درآمدند و دیدند شهر آراسته گردیده و تمام بزرگان و باشندگان شهر در پیششان به احترام درآمدهاند. چون شاه هاماوران کاووس شاه را بدید از اسب پایین آمد و با بزرگانش نزد شهریار ایران رفت و دست کاووس شاه را بگرفت و روی بهسوی ایوان قصر نمود، مردمان زیر پایشان طلا و یاقوت میریختند و بر سرشان مشک و عنبر؛ چون به کاخ درآمدند سالار هاماوران دستور داد تختی از طلا بیاورند و کاووس شاه را بر فراز آن نشاند و خودش پایِ تخت بر زمین نشست و در مقام خدمتکاری شهریار ایران کمر خدمت بست. هفت شبانهروز شادی و بزم در شهر برپا بود، سالار هاماوران و لشکریانش چون خدمتکاران اطراف کاووس شاه و ایرانیان بودند؛ بداندیشی و ناباوری بر شاه هاماوران در ذهن کاووس شاه و پهلوانان همراه شهریار مُرد.
در پنهان شاه هاماوران قاصدی به شاه بربرستان فرستاد که با سپاهی گران بهسرعت باد بهسوی هاماوران بشتابید که ما به بهانهٔ سور و بزم شاه ایران و اندکی از پهلوانانش را در کاخ خود آوردهایم و اکنون بهترین وقت برای گرفتار نمودن کاووس شاه است. شاه بربرستان بهسرعت لشکری کارآزموده را شبانه بهسوی هاماوران فرستاد؛ نیمههای شب لشکر بربرستان به هاماوران رسیدند و ناگاه بر شیپورهای جنگ نواختند، با شنیدن صدای بوق و کرنای جنگ لشکریان هاماوران و بربرستان به تالار کاخ ریختند و بر سراپرده کاووس شاه درآمدند، شهریار ایران را به همراه گودرز و گیو و طوس گرفتند و به دست و پاهایشان بند و زنجیر زدند و ایشان را بهسوی دژی رهسپار نمودند که بر فراز قلهٔ کوهی بود در هاماوران که چکادش از ابرها بالاتر بود و آنجا زندانیشان کردند و بر در دژ هزار مرد جنگی گماردند تا نگهبانی دهند، پس شاه هاماوران دستور داد گروهی از سیاهجامگان به همراه تختروان و خدمتکاران به سراپرده شهریار ایران روند و سودابه را نزدش و هرچه تاج شاهی و گنج خسروی در سراپرده هست غارت نمایند؛ سودابه چون سیاهجامگان را بدید فهمید پدرش بر مهمانش خیانت نموده و شاه ایران را اسیر بگرفته، پس از فرط غم پیرهن خود را درید و به سرورویش جنگ کشید و بر مأمورین پدرش روی نمود و گفت: کاری که شما کردید از هیچ مردی بر نمیآمد؛ اگر شما مرد بودید در روز جنگ اسیرش مینمودید، همان روزی که پشت اسب در لباس رزم و در کنارش پهلوانانش بودند؛ آری فراموش کردم آن روز چون سگان ترسیده بودید! پس مهمانی و سور را کمینگاه کردید، ای سگان ترسو! به پدرم بگویید من جدایی از کاووس را نمیخواهم، اگر قرار شما این است کاووس را زندانی کنید پس من را هم بکشید. سیاهجامگان نزد سالار هاماوران رفتند و هرچه سودابه گفته بود به گوش پدرش رساندند، خشم سالار هاماوران را فراگرفت و دستور داد تا سودابه را بگیرند و به همان زندانی ببرند که کاووس شاه و پهلوانان ایران در آن اسیر بودند و سراپرده شهریار ایران را تاراج نمایند.
چون خبر اسارت کاووس شاه و پهلوانانش به سپاه ایران رسید ایشان که بی سرور و فرمانده مانده بودند، سرافکنده پیش بهسوی ایران نهادند. خبر دربند شدن شهریار ایران بهسرعت در جهان پیچید و شاهان باجگزار ایران وقتی چنین دیدند سر به شورش برداشتند و هر کس در هر گوشهای اعلام پادشاهی کرد و هرجومرج جهان را برداشت؛ از این فرصت تورانیان و اعراب بهره جستند و هر کدامشان با لشکر بزرگی بهسوی ایران تازاندند. افراسیاب که با سپاه توران به ایران درآمده بود حضور لشکر اعراب را طاقت نیاورد و دو سپاه ترک و عرب سه ماه با یکدیگر در خاک ایران به جنگ پرداختند که پیروز این جنگ افراسیاب و تورانیان بودند. تورانیان مردان و زنان آزاد ایران را به بردگی گرفتند و قتل و غارت در سرزمین بدون پادشاه ایران برپا گشته بود و تیرهروزی بر همگان رسیده بود. چون روزگار اینگونه شد گروهی از بزرگان ایران روی سوی زابلستان نهادند و به درگاه رستم رسیدند و به پهلوان گفتند: اکنون که ما شاه و پناهی نداریم آنکس که ما را یاری دهد تویی؛ ای پهلوان به فریاد ایران و ایرانیان برس، جای دریغ افسوس باشد که سرزمین ایران ویرانه گردد و این خانه که جایگاه شیران و مردان بود اکنون لانه و کنام درندگان گردد، روزگاری ایرانزمین سرزمین و نشستگاه پهلوانان و شاهان بود؛ اما اکنون سرزمین سختی و بلا گردیده و نشستگاه اژدها! ای پهلوان تو که شیر را از پستان پلنگ میخوری در این رنج و گرفتاری دستگیر ایران شو. رستم که احوال ایران و ایرانیان را شنید رخش از اشک دیده تر شد و دلش به درد آمد و روی به ایرانیان کرد و فرمود: بگذارید من خبری از زندهبودن کاووس شاه بگیرم پس از آن تورانیان و لشکر ترکان را از ایران خواهم راند. خبرچینان رستم به او خبر دادند که کاووس شاه در اسارت همچنان زنده است، پهلوان که این خبر را شنید سپاه کارآزمودهٔ خود را از کابل بخواند و لشکر را آراست و آمادهٔ کار و زار گردید.
پس رستم دستبهقلم برد و نامهای تهدیدآمیز برای شاه هاماوران نوشت که گویی نامه نبود؛ بلکه گرز و شمشیر بود. چنین نوشت که: تو با شاه ایران کمین ساختی و حیله و فریب را بنیاد کردی، در جنگ از پس آن تاجدار بر نیامدی پس در بزم و سور او را بگرفتی! مردی آن است که بسان پلنگان در میدان جنگ پیروز میشدی؛ اکنون اگر کاووس شاه را از بند برهانی که بختیار شدی و از چنگ و دام من اژدها افکن و مردان شیر پنجهام رها شدی وگرنه آمادهباش که با هنگ و لشکرم از روی گردنت گذر کنیم. پس رستم از میان سپاهیانش مردی دلیر و شجاع را برگزید تا نامه را به شاه هاماوران رساند. پیک رستم بهپیش شاه هاماوران رسید و نامه رستم پهلوان را به دست سالار هاماوران داد و هرچه باید میگفت را بگفت.
فرستاده شد نزد هاماوران | بدادش پیام یکایک سران
جلد اول از داستانهای شاهنامه
همراهان گرامی از داستان ۱ تا تا داستان ۶۰ به ترتیب روایت در نسخه اصلی شاهنامه به همت انتشارات میراث اهلقلم در ۱۷۶ صفحه منتشر شد. (قیمت با تخفیف ویژه ۱۴۰ هزار تومان)
● کتاب آفرینش رستم
● اثر علی نیکویی
۰۰۰۰۰۰
🚩 پیامک و تلگرام:
🔻 09370770303
🚩 برای خرید اینترنتی
🔻